Ta wystawa prezentuje prace Cai Dongdonga, urodzonego w 1978 roku, który wykorzystuje fotografię, instalację i wideo, aby zgłębiać złożone kwestie kulturowe stojące za medium. Artysta traktuje fotografie jako obiekty, rozszerzając je o różne materiały, aby zakwestionować, w jaki sposób fotografia kształtuje zbiorową pamięć i ujawnia historyczne iluzje.
Cai Dongdong, urodzony w 1978 roku w Tianshui w Chinach, to artysta, którego praktyka skupia się głównie na fotografii, instalacji i wideo, aby zgłębiać zawiłe wymiary kulturowe tych mediów. Studiując w Beijing Film Academy, Cai Dongdong sytuuje swoją twórczość w kulturze wizualnej, łącząc fotografię z historią obrazów i kartografią. Bada koncepcje takie jak reprezentacja reprezentacji i wewnętrzne struktury władzy w percepcji wizualnej.
Cai Dongdong postrzega fotografię nie tylko jako płaski obraz, ale jako obiekt przestrzenny. Jego proces artystyczny polega na cięciu, obracaniu i rozszerzaniu wydruków fotograficznych, często integrując je z różnorodnymi materiałami, takimi jak drewno, szkło i kamień, a także lustra, soczewki i kamery, aby tworzyć rozbudowane instalacje fotograficzne. W celowym kontraście do zalewu cyfrowych obrazów, Cai Dongdong promuje procesy analogowe, podkreślając materialność, powierzchnię i namacalne ślady czasu. Poprzez skrupulatne interwencje i transformacje historycznych fotografii, krytycznie analizuje funkcję fotografii jako narzędzia ideologicznego w kształtowaniu zbiorowej pamięci społecznej, tym samym ujawniając iluzoryczną naturę narracji historycznych przekazywanych za pomocą obrazów.