Stała wystawa „Czerwienny Wiedeń” (Red Vienna) przybliża znaczące eksperymenty społeczne, polityczne i kulturalne Wiednia w latach 1919–1930. Została podzielona na cztery obszary tematyczne obejmujące historię Czerwonego Wiednia, jego przełomowe projekty mieszkań komunalnych i obiekty pomocnicze, inicjatywy edukacyjne i kulturalne oraz kulturę festiwalową wiedeńskiego ruchu robotniczego.
Stała wystawa „Czerwienny Wiedeń” zagłębia się w ambitne przedsięwzięcia społeczne i polityczne Wiednia z lat 1919–1934/45. Wystawa jest podzielona na cztery odrębne sekcje tematyczne. Pierwsza część śledzi historię Czerwonego Wiednia, począwszy od tworzenia stowarzyszeń edukacji robotniczej i konsumenckiej oraz powołania Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej, poprzez kluczowe reformy i wybitne postacie epoki. Dotyka również konfliktów i upadku Pierwszej Republiki, w tym pożaru Pałacu Sprawiedliwości w 1927 r. i Powstania Lutowego w 1934 r.
Druga sekcja koncentruje się na „mieszkalnictwie komunalnym”, badając ewolucję od wczesnych ruchów osadniczych do budowy rozległych osiedli komunalnych, znanych jako „Gemeindebauten”, i ich powiązanych „obiektów pomocniczych”. Obejmowały one łaźnie publiczne, pralnie, ośrodki opieki nad dziećmi, biblioteki i obiekty sportowe, ilustrując kompleksowe podejście do życia miejskiego. Zaprezentowano również rzut typowego mieszkania w kompleksie Karl-Marx-Hof.
Trzeci obszar podkreśla „pracę edukacyjną i kulturalną” w Czerwonym Wiedniu, prezentując organizacje wspierające Austriacką Socjaldemokrację. Wśród eksponatów znajdują się odznaki Majowego Dnia, tradycyjne flagi i pamiątki osobiste, a także popiersia znaczących postaci. Czwarta sekcja poświęcona jest „kulturze festiwalowej i celebracji”, prezentując odznaki Majowego Dnia, flagi i broszury, które reprezentują tętniące życiem życie społeczne i tradycje wiedeńskiego ruchu robotniczego.