Ta stała wystawa, mieszcząca się w dawnych pokojach gabinetu Zygmunta Freuda (1896-1906), prezentuje wybrane dzieła z kolekcji sztuki konceptualnej Muzeum Zygmunta Freuda. Zawiera dwanaście prac wybitnych artystów, eksplorujących tematy związane z psychoanalizą i naturą percepcji.
Stała wystawa „Ukryte myśli natury wizualnej” mieści się w „mieszkaniu lekarskim” przy Berggasse 19, które służyło jako gabinet Zygmunta Freuda w latach 1896-1906. Prezentacja obejmuje wybrane dzieła z kolekcji sztuki konceptualnej Muzeum Zygmunta Freuda, założonej w 1989 roku przez instalację Josepha Kosutha. Dwanaście prac artystów, w tym Johna Baldessariego, Wolfganga Berkowskiego, Piera Paola Calzolariego, Jessiki Diamond, Georga Herolda, Susan Hiller, Ilji Kabakowa, Josepha Kosutha, Sherrie Levine, Haima Steinbacha, Franza Westa i Heimo Zoberniga, jest eksponowanych w pomieszczeniach „pierwszego” gabinetu Freuda.
Wystawa przemyślanie integruje te dzieła z historycznym kontekstem pomieszczeń. Na przykład prace Josepha Kosutha i Heimo Zoberniga są wystawione w dawnej poczekalni, która gościła Środowe Towarzystwo Psychologiczne. Instalacja ścienna Kosutha zachęca do integracji nowych idei, podczas gdy praca Zoberniga bada strukturalne paralele między wizją a rzeczywistością. Obiekty znalezione i elementy językowe stworzone przez Sherrie Levine i Wolfganga Berkowskiego ożywiają dawną salę zabiegową, gdzie dzieła sztuki bezpośrednio angażują się w kluczowe tematy badań psychologicznych. Georg Herold krytycznie analizuje „cywilizowaną” moralność seksualną, podczas gdy Haim Steinbach podkreśla komunikację w terapii psychoanalitycznej. John Baldessari wykorzystuje odniesienia fotograficzne do zgłębiania tego, co niesamowite, a Susan Hiller bada koncepcję „widzenia siebie w innych” poprzez materiały archiwalne z majątku Freuda. „Liège” Franza Westa zajmuje przestrzeń, gdzie mógł znajdować się fotel Freuda, stanowiąc komentarz do instrumentalnej natury ustawienia psychoanalitycznego. W pokoju, w którym Freud napisał „Interpretację snów”, prezentowana jest praca Jessiki Diamond „Me-constellation”, odnosząca się do siebie i innych. Instalacja Ilji Kabakowa, wykorzystująca meble z Berggasse 19, rozwija swoją symbolikę w obszarze dawnego biurka Freuda, nawiązując do „Człowieka, który wleciał do swojego obrazu”. „Avido” (chciwość) Piera Paola Calzolariego w dawnej kuchni podkreśla pragnienie seksualne, przestrzeni używanej do dyskretnych wyjść.
Zachowana architektura miejsca pracy Freuda służy nie tylko jako miejsce narodzin psychoanalizy, ale także jako rezonująca sceneria dla prezentowanej sztuki. Główne idee testowane i formułowane tutaj przez Freuda – takie jak relacje między płciami, rozbieżność między doświadczeniem a pamięcią, czy indywidualne vs. społeczne uwarunkowania – znajdują swoje echo w dziełach sztuki. Podejście wystawy, w którym sztuka intymnie oddziałuje z historyczną przestrzenią, a nie neutralnym „białym sześcianem”, tworzy unikalną jedność efektu, łącząc dzieła sztuki z ich otoczeniem i ich głębokimi historycznymi implikacjami.