Verken Josephine Pryde's "Valerie" Tentoonstelling in Secession: Fotografie, Sculptuur en Kunstproductie

De tentoonstelling 'Valerie' van Josephine Pryde onderzoekt het proces van de kunstenaar bij het creëren van tentoonstellingen die de eigen productieverweringen onder de loep nemen. Het toont foto's en sculpturen die technieken uit de modelfotografie, wetenschap en kunstprint combineren.

Josephine Pryde's tentoonstelling "Valerie" in de Secession duikt in de praktijk van de kunstenaar om de omstandigheden van haar eigen productie tentoon te stellen. Haar foto's en sculpturen putten uit diverse technieken en concepten uit gebieden als modelfotografie, natuurwetenschappen en kunstprint, en interageren vaak nauw met hun specifieke omgevingen en relaties. De tentoonstelling gaat in op de uitdagingen van het presenteren van nieuwheid of stagnatie in kunst, en gebruikt de 'ontcijferde referentie' als een kritisch instrument. Het bevraagt wat een tijdelijke concentratie van inspanning in een kunsttentoonstelling kan bereiken, vooral nu traditionele wegen voor creatieve afleiding steeds meer worden geblokkeerd. Specifiek tonen de fotowerken "Relax (blue)" (2004) en "Relax (grey)" (2004), gemaakt voor de Secession, een klomp kleur die door de lucht vliegt en landt op een witte Honda Prelude 20 Ex, met zijn schaduw in grijs. Pryde gebruikt fotografie niet alleen om te tonen wat het oog niet kan zien, maar om het universum binnen onze perceptuele grenzen te heroriënteren. De 13-delige fotoserie "A Moment Away from Pressure" (2004) documenteert het droogproces van een handvol kleverige gele substantie gedurende 36 uur. Daarnaast is de lange sculptuur "Chains" (2004) een doelbewuste remake van Eva Hesse's "Untitled (Rope Piece)" (1970), waarbij met latex bedekte touwen zijn vervangen door vette, gebruikte fiets- en motorfietskettingen. Deze keuze dient om het originele werk, dat waarschijnlijk te fragiel is om opnieuw te worden tentoongesteld, te stabiliseren en tegelijkertijd gendergerelateerde aannames die aan de materialen verbonden zijn, te ondermijnen. De tentoonstelling bevat ook gesolariseerde portretten van kunstenaar Lucy McKenzie, die echo's oproepen van donkere kamer experimenten door Lee Miller en Man Ray, en dient als een waarschuwing voor opkomende kunstenaars over de aard van inspiratie en artistieke nalatenschap.