Tentoonstelling Klara Lidén: Auf jeden Fall in Secession Wenen met Video en Sculpturale Kunst

Deze tentoonstelling van Klara Lidén toont video's van nieuwe performatieve acties, geïntegreerd in een speciaal ontworpen sculpturale opstelling. De werken reflecteren op het heersende klimaat van conformiteit en sociale kilheid, en bieden ideeën voor alternatieve benaderingen van maatschappelijke beperkingen.

Klara Lidén, geboren in Stockholm in 1979 en woonachtig in Berlijn, werkt met de stedelijke ruimte, de infrastructuur en het sociale weefsel ervan, en haar eigen fysieke aanwezigheid daarin. Voor haar sculpturale objecten, installaties en spontane performatieve interventies gebruikt Lidén een breed scala aan materialen uit het stedelijke inventaris, zoals afvalcontainers, geldautomaten, borden, bouwhekken en billboards. De stedelijke omgeving en haar eigen lichaam dienen als direct beschikbare middelen. Lidéns werk behandelt de alomtegenwoordigheid van normatieve regels en conventies in de samenleving, en benadrukt consequent mogelijkheden voor subtiele maar doorslaggevende afwijkingen van de norm, en suggereert zo bevrijding en het overwinnen van beperkende beperkingen. In haar tentoonstelling 'Auf jeden Fall' (Hoe dan ook) verwerkt Klara Lidén video's van vier nieuwe performatieve acties in een sculpturale opstelling die ter plekke speciaal voor de tentoonstelling is ontworpen en geproduceerd. De installatie reflecteert het huidige heersende klimaat van conformiteit en sociale kilheid in de (Westerse) politiek en samenleving, en biedt tegelijkertijd ideeën voor een alternatief en bewust gebruik van beschikbare middelen. Het inventaris, zoals lampen gemaakt van plastic jerrycans en gebruikte bouwhekken bedekt met zeildoeken die dienen als videoschermen en kamerschermen, lijkt geïmproviseerd en provisorisch. De unieke zwartprints in gebruikte metalen lijsten, gemaakt met gereedschappen zoals tl-buizen, zeildoeken, bouwheknetten of een fietsband, vertonen een vergelijkbare beeldtaal. De voorlopige, minimalistische esthetiek van de installatie getuigt van waardering voor de openheid en potentiële schoonheid van het imperfecte. De sfeer weerspiegelt tegelijkertijd de aantrekkingskracht en de uitdaging van de improvisatorische, rauwe en non-conformistische werkwijze – een methode die aanmoedigt om voorbij sociale conformiteit en zelfgenoegzaamheid te denken door beschikbare middelen en materialen te gebruiken en vakkundig te hergebruiken. De geprojecteerde video's van Lidéns performatieve interventies in Berlijn, New York en Wenen tonen de mogelijkheden en het potentieel van onverwachte en onconventionele acties, terwijl de schaarse decors van de video's en hun koele, gereserveerde kleurenpalet de groeiende onverschilligheid en kilheid in de huidige samenleving weerspiegelen. De zwart-wit video 'Karl Zwei Drei', gepresenteerd in de eerste tentoonstellingsruimte, werd begin 2019 gefilmd op een plat dak. Een 360° camerapanorama biedt een panoramisch uitzicht over het stedelijke gebied van Berlijn, een bleek stadsbeeld dat naadloos overgaat in de achtergrond van een sombere grijze hemel. Tijdens de rustige camerabeweging is Lidéns kunstenaarsvriend Karl Holmqvist te horen die eerst in het Engels en dan in het Duits telt: 1-2-3, 2-2-3, 3-2-3, ... – een eenvoudig maar monotoon herhalend getallenpatroon dat verwijst naar het netwerk van regels en overeenkomsten die het stedelijke samenleven regelen. Daarentegen wordt Holmqvists aanwezigheid, terwijl hij van de ene voet op de andere springt en zijn recitatie opzegt, gekenmerkt door een bijna bevrijdende speelsheid. De korte clip 'Out to Lunch' (2018) toont één scène: in een vlekkeloze, volledig neutrale en onpersoonlijke kitchenette, die koele steriliteit uitstraalt, gaat de koelkastdeur plotseling open en komt de kunstenares er volkomen natuurlijk uit tevoorschijn. Paradoxaal genoeg is in deze ontsnappingsscène het enige teken van warmte het warme witte licht in de koelkast. 'Grounding' werd in 2018 door Klara Lidén gefilmd in Lower Manhattan, ter gelegenheid van haar tentoonstelling bij Reena Spaulings. De video documenteert de kunstenares die spontaan door het financiële district van New York, het symbool van macht en controle, loopt. Echoënd de choreografie van de videoclip van Massive Attacks cult hit 'Unfinished Sympathy' uit 1991, volgt de steadicam de kunstenares terwijl ze langs bezienswaardigheden zoals de New York Stock Exchange loopt, waarbij ze meerdere keren serieus struikelt. De allereerste scène maakt onmiskenbaar duidelijk waar het om gaat: als de kunstenares vanuit een metrostation de straat opkomt, stort ze vlak voor een poster met de inscriptie 'The Money. The Power. The History.' in – om onmiddellijk haar voorwaartse beweging voort te zetten, gedreven door de beat van de soundtrack van Åskar Brickman. Deze choreografie van stromen in lopen en vallen, vallen terug in de pas, struikelen, worstelen en weer vooruit streven, toont de fragiliteit en kwetsbaarheid van het individu tegenover de overweldigende macht van internationale ondernemingen en hun kapitalistische principes. De vastberadenheid waarmee de kunstenares na elke val haar pad vervolgt en haar doel nastreeft – hoe dan ook – en weigert op te geven of verslagen te worden, maakt een blijvende indruk. Lidéns nieuwste werk, 'A Walk in the Park' (2019), werd bedacht als een voortzetting van 'Grounding' en tegelijkertijd gefilmd tijdens de opbouw van haar tentoonstelling bij de Secession. Een collage van korte afleveringen toont de kunstenares tijdens een rondleiding door het centrum van Wenen. Op dezelfde soundtrack als de New Yorkse versie flaneert ze langs de magnifieke gebouwen en parken van de Weense Ringstrasse, terwijl ze een van die bouwhekken met een wit zeildoek draagt die in de tentoonstelling als projectieschermen dienen. Lidén is bijna volledig verborgen door het hek. Alleen haar voeten, altijd in beweging, piepen eronderuit. Het aan het hek bevestigde zeildoek lijkt op een blanco wit doek of een banier. Het beweegt, vult bijna het hele beeld en verbergt het zicht op de magnifieke architectuur die macht en rijkdom belichaamt. Klara Lidén heeft sinds begin jaren 2000 een omvangrijk oeuvre van sculpturale werken en installaties gecreëerd, evenals performatieve acties en video's. Met haar interventies en radicale energie verstoort de kunstenares bewust sociale conventies om alledaagse handelingen in vraag te stellen, het gebruikelijke samenleven te ondermijnen en onderdrukte agressie en potentiële weerstand naar voren te brengen. Haar acties, die beschreven kunnen worden als een vorm van creatief vandalisme, toe-eigening en hergebruik, blijven vaak aanvankelijk anoniem en verborgen.

Informatie over tickets is te vinden via een verstrekte link. Bezoekers worden doorgestuurd naar een extern ticketplatform voor aankoop. Algemene openingstijden worden vermeld als 'vandaag geopend' en gedetailleerd als dinsdag-zondag, 10:00 - 18:00 uur. De Beethoven Frieze wordt vermeld als een aparte permanente tentoonstelling. De tentoonstelling wordt gepresenteerd door de Secession, Vereinigung bildender Künstler\*innen Wiener Secession, gevestigd aan Friedrichstraße 12, 1010 Wenen.