Manfred Erjautz: Identiteit en Publieke Ruimte in Hedendaagse Kunst in Secession

Deze tentoonstelling toont het werk van Manfred Erjautz, die de ervaring van het individu binnen het complexe samenspel van publieke en private sferen onderzoekt. De tentoonstelling omvat locatie-specifieke interventies en sculpturale fotografie die de persoonlijke positionering in een wereld van waargenomen relaties bevragen.

De werken van Manfred Erjautz duiken in de navigatie van het individu door constant kruisende en elkaar irriterende domeinen van het interne en externe, het private en publieke. Deze stukken maken compenserende pogingen om een positionering van het zelf binnen deze gebieden tot stand te brengen, waardoor een waargenomen gevoel van overweldiging wordt tegengewerkt. Voortbouwend op eerdere werken die de potentiële leegte van esthetische codes benadrukten door het cumulatieve gebruik van logo's, ontwikkelde Manfred Erjautz zijn eigen logo voor de tentoonstelling in de Secession. Een neonlamp gevormd uit zijn initialen, ME, hangt aan de voet van een straatlantaarn die door het dak van de Secession snijdt. Door de paradoxale lichtsituatie verschijnt een zwakke WE als een symmetrische schaduw van ME op de vloer, die de zelf-projectie van een gemeenschap symboliseert die hij tegelijkertijd overschaduwt. De tentoonstelling bevraagt de dimensie van persoonlijkheid in relatie tot het publiek, hoe publieke ruimte wordt geconstrueerd wanneer alle discretie over de persoon verdwijnt, en hoe men zichzelf kan positioneren en bewegen binnen een wereld van schijnbaar oppervlakkige relaties. In lijn met deze vragen, omvat Erjautz's interventie in de tentoonstellingsruimte het vervangen van de deur in de achterwand van de hoofdruimte door een glazen paneel, waardoor de ruimte wordt geopend en uitgebreid. Dit biedt een zicht op een marmeren sneeuwpop in het buitengebied. De suggestie van nabijheid, de schijnbare mogelijkheid van toegang tot de tuin en de tegelijkertijd onoverkomelijke afstand gecreëerd door deze architectonische interventie, worden gecontrasteerd met het buitensculptuur 'Gefangen in der Gegenwart' (Gevangen in het Heden). De doorkijk door de hoofdruimte wordt verder contrapuntisch ontwikkeld met grootschalige foto's die onder andere venster- en deursituaties tonen. Hun sculpturaal-architectonische vormgeving construeert een complexe ruimtelijkheid die de vaste kijkpositie van centrale perspectief oplost. De sfeervolle, lichtdoorstroomde passages zijn het resultaat van een langdurig beeldvindingsproces, waarbij Manfred Erjautz eerst zijn motieven tekent voordat hij een overeenkomstige tegenhanger in de werkelijkheid zoekt en deze vervolgens fotografisch vastlegt. In hun diffuse modulatie en onscherpte demonstreren de beelden hoezeer de buitenwereld een weerspiegeling is van de eigen fantasie en niet langer vanuit de denkruimte met de blik van het wetende subject kan worden gefocust. Rebellie tegen een ongrijpbare buitenwereld en woede uitgedrukt door middel van geweld als reactie op de geschonden beschermingszone van het private, wordt gethematiseerd in de diareeks 'Gunshot'. Zonder herkenbare tegenstander schiet de kunstenaar met een zelfgebouwd Lego-geweer in zijn studio, totdat hij uiteindelijk onderuitgaat van een terugslag waarvan de oorsprong niet duidelijk is. Als er geen tegenstander kan worden ontmaskerd, is het resultaat uitputting; de gewelddadige actie wordt verbruikt, de kogel blijft steken in het niets.

De pagina vermeldt "tickets" en linkt naar een ticketplatform, wat suggereert dat toegang mogelijk een ticket of boeking vereist, maar specifieke details over prijzen of vereisten worden op deze pagina niet verstrekt. Bezoekers worden verwezen naar het officiële ticketportaal voor verdere informatie.