Rosa Barba: Spacelength Thought Tentoonstelling – Onderzoek naar Film, Sculptuur, Tijd en Archieven

Deze tentoonstelling van de Duits-Italiaanse kunstenaar Rosa Barba onderzoekt de temporele dimensie in kunst en hoe film ruimte articuleert. Het bevat een selectie van haar films die het concept van archieven behandelen, naast haar sculpturale werken.

Het werk van de Duits-Italiaanse kunstenaar Rosa Barba wordt bekeken door de lens van een uitgebreid concept van beeldhouwkunst, waarbij de temporele dimensie een cruciale rol speelt naast compositie, fysikaliteit en vorm. Haar films verkennen tijd en hoe film ruimte articuleert, en creëren zo een nieuwe relatie tussen het werk en de kijker. Elke film dient als een topografische studie van het 'moderne onbewuste', en duikt in rijken van herinnering en onzekerheid die, ondanks hun instabiele realiteit, kunnen worden gelezen als een geruststellende mythe. Barba's cinematografische werken wisselen af tussen experimentele documentaire en fictieve verhalen, vaak gericht op natuurlijke landschappen en menselijke interventies in de omgeving, en onderzoeken de wisselwerking tussen historische verslaggeving, persoonlijke anekdotes en filmische weergave. In haar solotentoonstelling 'Spacelength Thought' in de Secession presenteert Rosa Barba een selectie van films die het concept van het archief behandelen, evenals enkele van haar sculpturale werken. De tentoonstelling opent met de afwisselende films 'Somnium' (2011) en 'Disseminate and Hold' (2016), die twee belangrijke aspecten van haar praktijk belichten: de verbinding met literatuur als bron en referentie in haar werk, en haar betrokkenheid bij een open concept van het archief. 'Somnium' verwijst direct naar het verhaal van de astronoom, wiskundige en natuurfilosoof Johannes Kepler. In zijn tekst uit 1608, beschouwd als een vroeg voorbeeld van het sciencefictiongenre, beschrijft Kepler een verbeelde maanreis en zijn visie op de aarde zoals gezien vanaf de maan. Barba's film, opgenomen in Maasvlakte, een uitbreidingsgebied van de grootste Europese haven van Rotterdam, bevat passages uit Keplers verhaal voorgedragen door een stem zonder lichaam, terwijl een tweede, 'collectieve' stem de ideeën weergeeft van de mensen die daar wonen en werken over de toekomst van deze locatie. Eén individu wordt in de film voorgesteld en, zoals vaak het geval is in Barba's werk, wordt een marginale figuur de protagonist. In 'Somnium' is dit figuur een imker die, ondanks de oprukkende onderwerping van de natuur door de industrie, zijn bijenkorven blijft onderhouden. De focus op imkerij, die essentieel is voor het evenwicht van ons ecosysteem, kan worden geïnterpreteerd als een symbolische verklaring.