Geologisch Museum van het Staatsgeologisch Instituut in Warschau

Het Geologisch Museum van het Staatsgeologisch Instituut werd opgericht in 1919, naar aanleiding van een oproep van leden van het Galicische Parlement aan de Sejm van de Republiek Polen. Het Pools Instituut voor Geologie begon op 7 mei 1919 met de werkzaamheden, onder leiding van Józef Morozewicz als eerste directeur, die de noodzaak van een museum benadrukte voor het huisvesten van fossiele exemplaren en wetenschappelijk bewijs.

De oorspronkelijke collectie van het museum werd samengesteld door de eerste hoofdcurator, Jan Czarnocki. Deze collectie is gevormd uit specimens verzameld door geologen en tentoonstellingen geschonken door het Museum van Industrie en Landbouw en de Technische Universiteit van Warschau.

Het hoofdgebouw van het Geologisch Instituut, waar het museum in gevestigd is, werd gedeeltelijk in gebruik genomen in 1930. Dit viel samen met de definitieve verhuizing van het museum uit het Staszicpaleis. De eerste verdieping van het hoofdgebouw, met een oppervlakte van 1500 m2 en extra kelderruimte, werd toegewijd aan het Geologisch Museum.

In 1939 waren bijna 200 collecties gedocumenteerd in het Boek der Verwervingen, wat honderdduizenden objecten vertegenwoordigde. Dit markeerde een aanzienlijke groei van de bezittingen van het museum voorafgaand aan de Tweede Wereldoorlog.

Tijdens de Opstand van Warschau in 1944 werd een aanzienlijk deel van de collectie van het museum verwoest door brand. Ongeveer 70% van de exemplaren ging verloren, met slechts 30% die gered werd.

Na de verwoestingen tijdens de Opstand van Warschau begon in 1945 de wederopbouw van het Instituut en zijn museumcollecties. Dit werk werd geleid door Roman Kozłowski.

In de jaren 50 werd de collectie van het museum uitgebreid met belangrijke aanwinsten, waaronder een exemplaar zout uit de Wieliczka-kristalgrotten, een versteende boomstam van een Carboon-gymnosperm en skeletten van Pleistoceen-zoogdieren.

Een mammoetskelet, samengesteld uit botmateriaal gevonden op de Pyskowice-vindplaats, werd in de zomer van 1957 toegevoegd aan de tentoonstellingen van het PGI-museum. De assemblage werd uitgevoerd door prof. dr. Zbigniew Ryziewicz en dr. Teresa Czyżewska van de Universiteit van Wrocław.

Onder leiding van Dr. Maria Żelichowska werden in de jaren 50 twee permanente tentoonstellingen ingericht: 'Minerale hulpbronnen van Polen' op de begane grond en 'Stratigrafie van Polen' op de eerste verdieping. Deze displays bevatten vitrines met tekstuele en grafische informatie.

In 1970 breidde het museum zijn collectie uit met twee nieuwe tentoonstellingen gericht op petrografie en mineralogie. Deze tentoonstellingen toonden ongeveer 300 mineralen en gesteenten.

Ter gelegenheid van het 90-jarig jubileum van het Pools Geologisch Instituut werd een herdenkingsplaquette ter ere van Paweł Edmund Strzelecki onthuld. De belangrijkste tentoonstellingshal werd vervolgens naar hem vernoemd.

Het museum is onderverdeeld in acht afzonderlijke thematische tentoonstellingen, die een breed scala aan geologische onderwerpen behandelen. Deze omvatten 'Materiaal van de Aarde', 'Poolse bouwsteen', 'Minerale grondstoffen van Polen', 'Versteende wereld', 'Magmatisme', 'Sedimentatie en Diagenese', 'Metamorfose' en 'Geologische geschiedenis van Polen 1919-1999'.