Zwiedzanie University Church of St Mary the Virgin

Najstarszą zachowaną częścią kościoła jest wieża, pochodząca z około 1270 roku. Jest to wysoka na 90 stóp budowla, wyróżniająca się długimi, trójdzielnymi otworami dzwonowymi z maswerkowymi prześwitami.

Około 1320 roku do północnej strony prezbiterium dobudowano dwukondygnacyjny budynek. Parter służył jako miejsce zgromadzeń uniwersyteckich, natomiast na piętrze mieściła się pierwsza biblioteka uniwersytecka, w której przechowywano księgozbiór przekazany w testamencie przez biskupa Thomasa Cobhama. W tej samej dekadzie wzniesiono również zdobioną iglicę.

Kościół został założony w swojej obecnej lokalizacji jeszcze w czasach anglosaskich, a zapisy z 1086 roku wspominają, że wcześniej należał do posiadłości należącej do Aubrey de Coucy. Z czasem stał się pierwszym budynkiem Uniwersytetu Oksfordzkiego, a spotkania zgromadzenia odnotowano tam co najmniej w 1252 roku.

Prezbiterium zostało przebudowane około 1462 roku przez Waltera Harta, biskupa Norwich. Następnie, około 1490 roku, uniwersytet przeprowadził przebudowę nawy głównej oraz naw bocznych, wspierając się darowiznami od Henryka VII oraz różnych biskupów, których herby zdobią tę budowlę.

W 1555 roku kościół stał się miejscem procesu o herezję tzw. męczenników z Oksfordu: Hugh Latimera, Nicholasa Ridleya oraz arcybiskupa Thomasa Cranmera. Wcięcie w jednym z filarów świątyni, znane jako „filar Cranmera”, upamiętnia miejsce, w którym arcybiskup wygłosił swoje ostatnie kazanie w 1556 roku.

Ozdobny portyk południowy wzniesiono w 1637 roku według projektu Nicholasa Stone'a jako dar od Morgana Owena. Jego barokowy styl budził kontrowersje, zwłaszcza „skandalizująca figura” Madonny z Dzieciątkiem, która później ucierpiała od kul wojsk Olivera Cromwella.

14 lipca 1833 roku John Keble wygłosił tu kazanie assize, które tradycyjnie uznaje się za moment rozpoczęcia Ruchu Oksfordzkiego. Ruch ten miał na celu odnowę katolickiej duchowości w ramach Kościoła Anglii i wywarł znaczący wpływ na praktyki kościelne.

Kościół został oficjalnie wpisany na listę zabytków klasy I w dniu 12 stycznia 1954 roku, co stanowi uznanie jego historycznego znaczenia oraz rangi architektonicznej jako istotnego punktu orientacyjnego w Oksfordzie.

W 1986 roku w kościele zainstalowano nowe organy klasyczne, zbudowane przez szwajcarską firmę Metzler Orgelbau. Instrument ten był inspirowany organami z 1676 roku, zbudowanymi pierwotnie dla tego kościoła przez Fathera Smitha i pozostaje jednym z zaledwie dwóch instrumentów tego budowniczego w Wielkiej Brytanii.