Wystawa bada kluczowe tematy charakterystyczne dla okresu między 1796 a 1917 rokiem, w tym portret, pejzaż, historię i religię. Prezentuje znaczące dzieła z kolekcji Narodowej Galerii Sztuki w Pradze, które stanowią główne przykłady sztuki współczesnej tamtej epoki.
Wystawa „1796–1917: Sztuka Długiego Stulecia” zgłębia kluczowe ruchy artystyczne i tematy definiujące ten rozszerzony okres, z naciskiem na portret, pejzaż, narracje historyczne i sztukę religijną. Łączy ważne dzieła z kolekcji Narodowej Galerii Sztuki w Pradze, podkreślając główne przykłady sztuki współczesnej tamtej epoki. Wśród prezentowanych artystów znaleźli się między innymi Caspar David Friedrich, Lovis Corinth, Max Klinger, Iwan Konstantinowicz Ajwazowski i Anton Romak.
Wystawa prezentuje również obrazy Gustava Klimta, Egona Schiele i Edvarda Muncha, a także dzieła z wcześniej oddzielnej Kolekcji Francuskiej, takie jak prace Eugène'a Delacroix, Camille'a Corota, Paula Gauguina, Pabla Picassa i André Deraina. Uzupełnieniem obrazów są rzeźby znanych artystów, takich jak Václav Levý, Josef Václav Myslbek, Josef Mařatka, Ladislav Šaloun, František Bílek, Stanislav Sucharda, Michael Powolny, Constantin Meunier i Auguste Rodin, oferując kompleksowy przegląd krajobrazu artystycznego tamtych czasów.