Sztuka Azji: Przestrzeń i Czas – Wystawa Połączeń Kulturowych w Pradze

Wystawa w Pałacu Salm prezentuje 520 dzieł sztuki z Azji i świata islamu, obejmujących 5000 lat historii, badając relacje kulturowe z Europą Środkową. Zagłębia się w tematy wizualnych kultur Azji i islamu, proweniencji kolekcji oraz przenikania współczesnych podejść z kontekstem historycznym.

Prezentowana w Pałacu Salm przez Zbiory Sztuki Azjatyckiej Narodowej Galerii Sztuki w Pradze, wystawa „Sztuka Azji: Przestrzeń i Czas” zawiera znaczący wybór 520 dzieł sztuki z Azji i świata islamu. Wystawa jest szeroko podzielona na dwie części, skupiając się na tematach związanych z historią kultury ziem czeskich oraz na inherentnych cechach dzieł z wizualnych kultur Azji i islamu w ich oryginalnych kontekstach. Rzuca również światło na proweniencję tych dzieł i sposób, w jaki trafiły do kolekcji Narodowej Galerii Sztuki w Pradze. Pierwsza sekcja przedstawia kontekst historyczny, wspominając europejski orientalizm, politykę kolonialną wpływającą na rozpowszechnianie wiedzy o azjatyckich i islamskich tradycjach artystycznych oraz praktyki kolekcjonerskie sztuki na ziemiach czeskich od XVI do XX wieku. Obejmuje to historyzujące prezentacje krajów azjatyckich i bliskowschodnich na wystawach światowych, witryny sklepowe i prywatne wnętrza z „orientalnym” wystrojem. Podkreśla również wybitnych czeskich uczonych, kolekcjonerów i artystów z przełomu XIX i XX wieku, którzy zajmowali się sztuką azjatycką i islamską poprzez działalność naukową lub twórczą. Druga, obszerniejsza część wystawy prezentuje chińskie, japońskie, indyjskie, tybetańskie i islamskie obszary kulturowe od III tysiąclecia p.n.e. do czasów współczesnych. Wykorzystując współczesne podejścia interdyscyplinarne w historii sztuki, studiach azjatyckich i islamskich oraz muzeologii, bada tradycje duchowe, pismo i kaligrafię, dekorację i ornamentykę oraz świat natury i ludzi w różnych kulturach wizualnych. Biorąc pod uwagę nierównomierną reprezentację obszarów kulturowych i okresów historycznych w kolekcji z powodu historycznych praktyk kolekcjonerskich na ziemiach czeskich, wystawa zachęca do eksploracji powiązań międzykulturowych. Jednym z głównych celów wystawy jest krytyczne ponowne przemyślenie historycznych podejść i dekolonizacja praktyk muzealnych. Dąży do przełamania stereotypowych eurocentrycznych poglądów poprzez uwzględnienie perspektyw azjatyckich ekspertów w interpretacji i prezentacji dzieł sztuki, mając na celu bardziej wszechstronne zrozumienie. Wystawę wzbogacają elementy audiowizualne i interaktywne, wydzielone przestrzenie do odpoczynku i medytacji oraz pracownia dydaktyczna.

Dalsze szczegóły dotyczące biletów lub wstępu nie są podane na tej stronie, ale wskazują, że wystawa jest otwarta od 17 października 2025 r.