Wystawa bada sposób przedstawiania ludzkiego ciała w sztuce w latach 1890–1921, okresu naznaczonego upadkiem realizmu akademickiego i rozwojem ekspresjonizmu. Prezentuje dzieła wybitnych artystów, takich jak Edvard Munch, František Kupka i Oskar Kokoschka, analizując ich podejścia do reprezentacji ludzkiej formy.
Dedykowana przedstawianiu ludzkiego ciała w latach 1890–1921, wystawa zgłębia okres, w którym realizm akademicki i naturalizm zaczęły ustępować różnorodnym podejściom artystycznym, takim jak impresjonizm, art déco i ekspresjonizm. Ekspresjonizm stał się niezwykle wpływowym stylem, fundamentalnie oddziałującym na twórczość artystyczną. Wystawa pokazuje, jak artyści przedstawiali ludzką formę na granicy stylizacji i przed nadejściem sztuki awangardowej, odchodząc od akademickich ideałów piękna w kierunku poważniejszej, naturalnej i nieromantycznej reprezentacji ciała, odpowiedniej dla współczesnego człowieka. Prezentuje kilka dzieł widzianych po raz pierwszy w Republice Czeskiej, w tym znaczące wypożyczenia, takie jak „Mężczyźni nad brzegiem rzeki” Edvarda Muncha i „Kobieta i niewolnik” Oskara Kokoschki, a także „Studium Andrée (Andrée rozbierająca się)” Františka Kupki. Wystawa jest częścią serii poświęconej Františkowi Kupce, mającej na celu głębsze zrozumienie jego twórczości i osoby.
Wystawa prezentuje prace takich artystów jak Edvard Munch, Oskar Kokoschka, František Kupka, Jan Štursa, Auguste Rodin, Miloš Jiránek, Bohumil Kubišta i inni. Dzieła te stanowią przykład cielesności na końcu stylizacji, tuż przed pełnym wyłonieniem się sztuki awangardowej. W przeciwieństwie do akademickiego ideału piękna, prezentowani artyści poszukiwali poważnej, naturalnej i nieromantycznej formy ludzkiego ciała, która lepiej odpowiadałaby potrzebom i wrażliwości współczesnego człowieka. Pokazane prace oferują wszechstronny wgląd w ewolucję przedstawiania ludzkiej postaci podczas kluczowego okresu w historii sztuki.