Wystawa prezentuje wieloaspektową twórczość praskiego artysty Olafa Hanela, ukazując jego karierę w oficjalnym obiegu, podziemiu artystycznym i na emigracji. Skupia się na jego działaniach w dziedzinie land artu, performancach oraz różnorodnych mediach artystycznych, takich jak rysunki, rzeźby z drutu i obrazy akrylowe.
Otwarta w Dniu Praw Człowieka, 10 grudnia, Muzeum Kampa prezentuje „Olaf Hanel: Tam i z powrotem” – wystawę poświęconą artyście, którego kariera obejmowała oficjalny obieg, podziemie artystyczne i środowiska emigracyjne. Urodzony w Pradze w 1943 roku, Hanel rozpoczął swoją artystyczną podróż od wczesnych powiązań z awangardą, ewoluując poprzez humorystyczne rysunki i instalacje land artu. Jego działania, takie jak „Hołd dla Jasnych Gwiazd” (1972) czy „patriotyczne podróże”, głęboko nawiązywały do natury, mitu i tradycji kulturowych.
Po emigracji do Kanady w 1979 roku Hanel kontynuował swoją praktykę artystyczną, która obejmowała „bubble drawings” (rysunki bąbelkowe) oraz skomplikowane „antiplastics” z drutu, niektóre sięgające niemal pięciu metrów wysokości. Jego prace często eksplorują koncepcję „nicości”, wykorzystując materiały takie jak metal, pleksi i przedmioty codziennego użytku do konstruowania kolumn łączących niebo z ziemią. Pod wpływem motywów astronomicznych i wzorów geometrycznych, jego późniejsze prace, takie jak „Wielka seria” (1997-1998), odzwierciedlają kosmiczne wydarzenia i poetyckie odniesienia, ukazując całodojenną dedykację dla sztuki, która jest zarówno osobista, jak i uniwersalnie rezonująca.