Wystawa poświęcona intymnej serii graficznej "La Suite Vollard" autorstwa Pabla Picassa, stworzonej w latach 1930-1937. Bada tematy sztuki, transformacji, pasji i winy poprzez różne sekcje, w tym "Studio rzeźbiarza" i mitologię Minotaura, odzwierciedlając osobistą i artystyczną podróż Picassa w znaczącym okresie.
Skupiając się na kolekcji "La Suite Vollard", cyklu stu grafik stworzonych w latach 1930-1937, wystawa ta oferuje intymne spojrzenie na Pabla Picassa jako ponadczasowego artystę. Seria podzielona jest na sekcje, takie jak Różności, Studio rzeźbiarza, Bitwa miłości, Minotaur, Rembrandt, Ślepy Minotaur i Portrety Ambroise'a Vollarda. Sekcja "Studio rzeźbiarza", ukazująca tematykę sztuki i tworzenia, przechodzi w bardziej burzliwe badanie mitu Minotaura. Widoczna jest obecność kochanki Picassa, Marie-Thérèse Walter, podobnie jak porównanie siebie do Fidiasza jako symbolu sztuki i doskonałości technicznej. Wystawa podkreśla związek między zmysłowością, seksem a sztuką w pracowni artysty.
Minotaur jest przedstawiony jako nowy wizerunek transformacji Picassa, uosabiający pasję i winę, stanowiące centralny temat wystawy. Lata 30. XX wieku, dekada sukcesów i sławy Picassa, zakończyły się również osobistą tragedią i zbliżającym się kataklizmem wojny, co znajduje odzwierciedlenie w jego twórczości. Wystawa kontekstualizuje Picassa jako artystę ciągłej transformacji, którego dzieło nadal rezonuje we współczesnych czasach, zapraszając widzów do labiryntu "La Suite Vollard", by zgłębić tajniki sztuki i wiedzy.