Wystawa skupia się na odważnych eksperymentach Pavla Nešlehy ze światłem, stanowiącym centralny motyw jego dojrzałej twórczości, prezentując prace z lat 1971-2003. Obejmuje obrazy, pastele, instalacje, rysunki i fotografie, podkreślając jego innowacyjne podejścia do uchwycenia światła i przestrzeni.
Zatytułowana na cześć cyklu fotografii z 1997 roku „Via Canis”, wystawa zgłębia odważną podróż artystyczną Pavla Nešlehy (1937–2003), zwłaszcza jego fascynację światłem przez całe życie. Ekspozycja obejmuje jego twórczość z lat 1971-2003, prezentując różnorodne prace, w tym monumentalne obrazy, pastele, przestrzenne instalacje trójwymiarowe, rysunki i cykle fotograficzne. Warto zaznaczyć, że po raz pierwszy prezentowane są materiały związane z eksperymentami Nešlehy z wychwytywaniem światła z wczesnych lat siedemdziesiątych. Wystawa dotyka również znaczącego projektu dla Szacha Iranu, który prawdopodobnie zaginął. Kuratorami wystawy są prof. Petr Wittlich i Mahulena Nešlehová, a jej struktura opiera się na wewnętrznych konfliktach w sztuce Nešlehy: napięciu między perfekcjonizmem a ekspresją romantyczną, światłem i ciemnością, oraz percepcją iluzji wizualnej kontra rzeczywistości obiektywnej. Wystawa odbyła się w salach wystawowych na parterze i w małej galerii, przyciągając 20 100 odwiedzających.