Wystawa prezentuje nową serię prac Adriana Gheniego, powstałą po jego przeprowadzce do Rzymu, w której malarstwo pejzażowe staje się zarówno tematem, jak i formą. Kolekcja reinterpretuje odniesienia do historii sztuki poprzez charakterystyczny język malarski, balansując między pasterskim idealizmem a współczesnym niepokojem.
W tym znaczącym cyklu prac Adrian Ghenie na nowo odkrywa gatunek malarstwa pejzażowego, wplatając dziedzictwo historii sztuki – m.in. Nicolasa Poussina, Claude'a Lorraina i Philipa Gustona – we własny, niezwykle wyrazisty i dekonstrukcyjny styl. Dzieła, stworzone w rzymskiej pracowni artysty, przedstawiają postaci przemierzające historyczną via Appia, gdzie antyczne ruiny zderzają się ze współczesnymi symbolami, takimi jak sportowe buty, plecaki czy laptopy. Ghenie wykorzystuje te ostre, współczesne detale jako „kotwice”, budując pomost między klasyczną historią sztuki a teraźniejszością.
Wystawa podkreśla unikalny proces akumulacji i wymazywania stosowany przez Gheniego – rytualne podejście, które zmienia malarstwo w formę archeologii. Włączając elementy zaśmieconych wnętrz pracowni i używając bogatej, ziemistej palety oliwkowych zieleni i cielistych różów, tworzy kompozycje nasycone psychologicznie i zakodowane historyczno-artystycznie. Poprzez te poszukiwania Ghenie bada tarcie między tym, co archaiczne, a tym, co współczesne, podkreślając fizyczną obecność malowanego obiektu w opozycji do płaskości epoki cyfrowej.