Ta wystawa indywidualna prezentuje twórczość włoskiego rzeźbiarza Leoncillo, badając jego nieustanną fascynację gliną jako żywym, organicznym tworzywem w sztuce nowoczesnej. Ekspozycja obejmuje rzeźby i prace na papierze z czterech dekad jego kariery, ukazując wyjątkowe podejście artysty do formy i faktury.
Thaddaeus Ropac prezentuje „Leoncillo: Perché più bruci” – pierwszą wystawę indywidualną artysty w galerii oraz początek tryptyku poświęconego jego twórczości. Wystawa, zorganizowana we współpracy z Leoncillo Foundation i pod kuratelą Lorenzo Fiorucciego, Alberto Salvadoriego oraz Azalei Seratoni, śledzi wieloletnie zaangażowanie artysty w wykorzystywanie gliny jako środka wyrazu artystycznego. Wybór rzeźb oraz prac na papierze obejmuje cztery dekady, oferując wgląd w to, jak Leoncillo wykorzystywał ten materiał, nadając swoim formom organiczną, niemal namacalną jakość.
Wystawa zgłębia powracający u Leoncillo motyw drzewa, który pozwolił mu połączyć fascynację naturą z poetycką, zhumanizowaną koncepcją ciała. Od wczesnych rzeźb pastoralnych i mitologicznych po ostatnie, pełne gestu dzieła abstrakcyjne, artysta postrzegał glinę jako żywą substancję zdolną do transformacji. Jego twórczość nie dąży do naśladownictwa; dokumentuje raczej proces ciągłego stawania się, w którym pęknięcia i rozwarstwienia gliny podkreślają potencjał materiału zarówno do destrukcji, jak i odnowy.