Silent Spills I to wystawa performatywna choreografki Deva Schubert, która bada fenomen komunikacyjny i społeczny plotki, używając metafory przeciekającego ciała. Wystawa zwraca uwagę na to, jak płyny ustrojowe przenoszą informacje, a plotka działa jako przepuszczalny kanał dla poufnych wiadomości, potencjalnie demokratyzując wiedzę i kontrnarracje.
„Silent Spills I” Deva Schubert skupia się na koncepcji plotki jako kluczowej formy komunikacji, nawiązując do naturalnego wydzielania płynów przez ciało, które sygnalizują wewnętrzne stany. Wystawa przedstawia te „wydzieliny” jako transfer informacji z wnętrza na zewnątrz, ujawniając wewnętrzne stany, takie takie jak zapalenie czy niepokój. Plotka w tym kontekście jest prezentowana jako podobny proces, polegający na przepuszczalnych strukturach społecznych, przez które informacje przenikają i są przekazywane dalej. Artystka pyta, komu wolno mówić, komu wierzyć i jak krąży wiedza, przedstawiając plotkę jako ulotną, polifoniczną formę komunikacji. Schubert ma na celu zbadanie, w jaki sposób plotka może demokratyzować informacje i wzmacniać marginalizowane grupy, ponownie ustanawiając codzienną komunikację jako siłę społeczną. Wystawa manifestuje się jako choreografia podczas trzech przedstawień oraz instalacja z wielokanałowym kolażem dźwiękowym, wykorzystująca szepty i śpiewy chóralne do kontynuacji eksploracji głosu przez Schubert i trwałego wpływu performance'u. „Silent Spills I” celebruje porowate i nieuporządkowane aspekty publiczności, w przeciwieństwie do wysterylizowanych wymian często spotykanych w mediach społecznościowych.
Rozszerzona wersja wystawy, „Silent Spills II”, zostanie również zaprezentowana na festiwalu donaufestival w Krems. Deva Schubert to choreografka i tancerka z Berlina, znana ze swojej eksperymentalnej pracy z głosem. Jej praktyka często łączy taniec, instalację i media cyfrowe, badając tematy intymności, kolektywności i synergii transdyscyplinarnych. Jej poprzednie prace były pokazywane na arenie międzynarodowej, a jej spektakl „Glitch Choir” zdobył nagrodę w 2024 roku. Wystawa jest koprodukcją donaufestival.