Ta specjalna wystawa przywołuje przełomowe badanie „Die Arbeitslosen von Marienthal” („Bezrobotni z Marienthalu”), które naukowo analizowało konsekwencje długoterminowego bezrobocia. Bada społeczne i gospodarcze skutki zamknięcia fabryki w Marienthalu w 1930 roku oraz metody badawcze zastosowane przez zespół młodych naukowców.
Wystawa zgłębiała kontekst historyczny „Die Arbeitslosen von Marienthal” („Bezrobotni z Marienthalu”), przełomowego badania przeprowadzonego na 80 lat przed jej organizacją. Po zamknięciu fabryki tekstylnej w Marienthalu na południe od Wiednia w 1930 roku, 1300 pracowników straciło pracę. Piętnastoosobowy zespół młodych naukowców, w tym Paul Felix Lazarsfeld i Marie Jahoda, podjął się zadania zrozumienia zjawiska bezrobocia za pomocą różnorodnych metod, takich jak statystyka, ankiety i analiza historii życia. Badanie, opublikowane po raz pierwszy w 1933 roku, a później zyskujące szersze uznanie dzięki reedycjom, podkreślało psychologiczne skutki bezrobocia, słynąc z wniosku, że prowadzi ono do rezygnacji, a nie rewolucji. Wystawa prawdopodobnie prezentowała materiały związane z metodologią badania, jego wynikami i życiem bezrobotnych w Marienthalu w tamtym okresie, oferując historyczną perspektywę na kryzysy gospodarcze i ich ludzki koszt.