Wystawa prezentuje losy wiedeńskich psychoanalityków, głównie żydowskiego pochodzenia, zmuszonych do ucieczki z Austrii po aneksji przez nazistowskie Niemcy w 1938 roku. Podkreśla unikalny, zbiorowy i zorganizowany charakter ich ucieczki, zaaranżowanej przez międzynarodową społeczność psychoanalityczną, oraz ich późniejszy wkład w globalne rozpowszechnianie psychoanalizy.
Wystawa ORGANIZOWANA UCIECZKA – PRZETRWANIE NA WYGNANIU. WIEDEŃSKA PSYCHOANALIZA W 1938 ROKU I PÓŹNIEJ w Muzeum Sigmunda Freuda skupia się na trudnych losach w przeważającej mierze żydowskich psychoanalityków, którzy musieli opuścić Wiedeń po włączeniu Austrii do nazistowskich Niemiec w 1938 roku. Szczególnym aspektem tej emigracji była jej zbiorowa organizacja, w dużej mierze ułatwiona przez międzynarodową społeczność psychoanalityczną, zwłaszcza dzięki uporczywym wysiłkom Ernesta Jonesa w Londynie, w ścisłej konsultacji z Anną Freud. Ta systematyczna akcja ratunkowa zapewniła, że większość członków i kandydatów Wiedeńskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego (WPV) mogła uciec przed prześladowaniami, a prawie wszyscy opuścili Wiedeń do wiosny 1939 roku. Sam Sigmund Freud wyjechał z rodziną w czerwcu 1938 roku, osiedlając się w Londynie, gdzie zmarł we wrześniu 1939 roku. Żaden z emigrujących członków WPV nie wrócił na stałe do Wiednia po wojnie.
Zwiedzający mogą śledzić trasy ucieczek i zrozumieć złożone wyzwania biurokratyczne i organizacyjne dzięki wybranym biografiom, korespondencjom, dokumentom historycznym i mapom. Kluczowym artefaktem jest lista Ernesta Jonesa z 1938 roku, dokumentująca nazwiska i adnotacje tych, którzy uciekli. Wystawa zawiera również wywiady audio i wideo, oferujące osobiste perspektywy. Poza indywidualnymi relacjami historycznymi, wystawa ilustruje dalsze życie i rozwój psychoanalizy na wygnaniu oraz jej ponowne ustanowienie w Wiedniu w 1946 roku. Analizując te wydarzenia historyczne, wystawa skłania do refleksji nad trwałymi problemami antysemityzmu, ksenofobii i współczesnych ruchów uchodźczych.