Wystawa zgłębia wpływ secesji na typografię, prezentując nowe kształty liter, które zrewolucjonizowały przestrzeń publiczną i druk komercyjny około 1900 roku. Podkreśla eksperymenty graficzne, wpływy kaligrafii japońskiej oraz rolę ksiąg próbek krojów pisma i katalogów.
Około roku 1900 wpływ secesji wykroczył poza kręgi zamożnych elit, znacząco kształtując przestrzeń publiczną i druk komercyjny dzięki innowacyjnej typografii. Wystawa „Listy Secesji” w Allard Pierson Museum zagłębia się w nowe kształty liter, które zdominowały przestrzeń publiczną i druk komercyjny, od folderów po szyldy sklepowe. Eksperymenty graficzne w tym okresie były nieograniczone, prowadząc do ekstrawagancko zdobionych liter, z wyraźnym wpływem kaligrafii japońskiej widocznym w stylu przypominającym ostry pędzel. Szybkie rozprzestrzenianie się tych nowych kształtów liter było ułatwione przez międzynarodowe katalogi krojów pisma, zaprojektowane dla malarzy i litografów, zawierające kompletne alfabety do kopiowania i praktycznych zastosowań, które mogli adaptować rzemieślnicy. Niektóre z tych rzadkich, często luźnych publikacji, drukowanych w nawet dwunastu kolorach, są dziś uważane za arcydzieła XIX-wiecznej chromolitografii.
Drukarze, pracujący z blokami czcionek ołowianych i drewnianymi kapitelami, musieli dotrzymywać kroku innowacjom projektowym, aby konkurować z litografami. Doprowadziło to do zleceń na współczesne projekty krojów pisma od artystów secesyjnych, takich jak Otto Eckmann, Eugène Grasset i George Auriol, często prezentowane w luksusowych katalogach krojów pisma. Wystawa prezentuje wybór tych przeważnie francuskich, niemieckich i holenderskich próbek krojów pisma i katalogów, materiałów, które dziś są rzadkie. W latach 60. XX wieku nastąpiło odrodzenie tych uderzających kształtów liter, szczególnie wśród młodych projektantów grafiki w rejonie Zatoki San Francisco. Podobnie jak ich poprzednicy z okresu secesji, ci projektanci „hippisi” szukali połączenia z naturą i używali często nieczytelnych liter, aby zdystansować się od establishmentu i projektowania korporacyjnego. Prezentowane są przykłady tego „hippisowskiego” designu, w tym holenderski magazyn młodzieżowy „Hitweek”, przy czym większość materiałów pochodzi ze zbiorów muzeum.