Wystawa prezentuje nowe prace Olivera Beera, w tym jego charakterystyczne obrazy rezonansowe, które przekształcają wibracje dźwiękowe w wizualne wzory. Wykorzystując prehistoryczne pigmenty mineralne oraz pejzaże dźwiękowe stworzone z ludzkiego głosu, ekspozycja bada głęboki, fizyczny związek między sztuką starożytną, akustyką a ludzką percepcją.
Wystawa „The Sky in the Cave” prezentuje kolekcję nowych prac Olivera Beera, artysty tworzącego w Londynie i Paryżu, przekształcając galerię w immersyjne środowisko, w którym dźwięk i obraz są doświadczane jako nierozłączne byty. Centralnym punktem wystawy są wielkoskalowe obrazy rezonansowe Beera, które czynią wibracje dźwiękowe widocznymi poprzez przekładanie częstotliwości akustycznych konkretnych miejsc na pulsujące pola koloru i formy. Zamiast przedstawiać dźwięk metaforycznie, obrazy te są dosłownie kształtowane przez fizyczne wibracje działające bezpośrednio na pigmenty, utrwalając ulotne momenty dźwiękowe jako trwałe, falujące wzory na płótnie.
Bazując na doświadczeniach artysty z pracy w prehistorycznej jaskini w Dordogne, wystawa odzwierciedla odkrycie Beera, że malowidła paleolityczne często umieszczano w miejscach odpowiadających rezonansowi akustycznemu ścian jaskini. Artysta wykorzystuje te same pigmenty mineralne – czerwoną i czarną ochrę – których używano 17 000 lat temu, wplatając jednocześnie nowoczesne, świetliste kolory, aby połączyć głęboką przeszłość z teraźniejszością. Wystawę dopełnia specjalnie skomponowana ścieżka dźwiękowa złożona z warstw ludzkich głosów oraz film 16mm „This Is How We Walk on the Moon”, dokumentujący proces nakładania dźwięku i pigmentu przez artystę, mający na celu zbadanie początków tworzenia obrazów i mocy wspólnego słuchania.