Ta stała ekspozycja w Centrum Exilarte prezentuje fortepian Bösendorfer, który należał do Emmy i Egona Welleszów. Opisuje historię instrumentu, jego związek z parą oraz jego podróż z powrotem do Wiednia po ich emigracji.
Centrum Exilarte prezentuje stałą ekspozycję poświęconą fortepianowi Bösendorfer, należącemu do historyczki sztuki Emmy Wellesz i kompozytora Egona Wellesza. Wystawa śledzi historię tego znaczącego instrumentu, od jego zakupu jako prezentu ślubnego przez ojca Emmy w 1909 roku, po jego przeprowadzkę do Oksfordu po emigracji pary w lipcu 1938 roku. Podkreśla bliską relację Emmy z Lesem Thompsonem, nauczycielem muzyki i studentem Egona Wellesza, który ostatecznie nabył fortepian. Opowieść śledzi drogę fortepianu przez aukcję i jego ostateczny zakup przez Centrum exil.arte mdw w marcu 2016 roku, jego transport z powrotem do Wiednia i renowację przez Gert Hechera, czego kulminacją była prezentacja w maju 2017 roku w ramach wystawy „Wracam do Wiednia, kiedy komponuję”.
Przedstawiono szczegóły biograficzne dotyczące Emmy Wellesz (1889-1987), historyczki sztuki specjalizującej się w badaniach bizantyjskich, oraz Egona Wellesza (1885-1974), kompozytora i muzykologa zajmującego się muzyką dawną, nową i bizantyjskimi neumami. Fortepian Bösendorfer został zidentyfikowany jako „Model 4 z mahoniu” (225 cm), zbudowany między listopadem 1908 a lutym 1909 roku, o numerze sprzedażowym 18913 i numerze seryjnym 10081. Ta wystawa stanowi poruszające przypomnienie o przesiedleniach kulturowych i trwałym dziedzictwie artystów i intelektualistów.