Ta specjalna wystawa bada historyczne przemiany XX wieku, wykorzystując jako punkt centralny cytat Karla Krausa z 1933 roku: „Słowo wygasło, gdy ten świat się zbudził”. Upamiętnia ona ważne rocznice, takie jak 1918, 1933 i 1938 rok, i skłania do refleksji nad losami jednostek w obliczu zmian politycznych i społecznych.
Ta specjalna wystawa, zatytułowana „Słowo wygasło, gdy ten świat się zbudził (Karl Kraus, 1933)”, zagłębia się w symboliczne znaczenie rocznic historycznych, które zaznaczyły znaczące przemiany w XX wieku. Wykorzystuje przejmujący cytat z czasopisma Karla Krausa „Die Fackel” jako ramy do refleksji nad okresami otaczającymi lata 1918, 1933 i 1938. Lata te stanowią kluczowe punkty zwrotne: stulecie końca I wojny światowej, powstania pierwszej Republiki Austriackiej i przyznania praw wyborczych kobietom; osiemdziesiąt pięć lat od upadku pierwszej demokratycznej Republiki Austrii, od spalenia książek i prześladowań Żydów; oraz osiemdziesiąt lat od Anschlussu Austrii do nazistowskich Niemiec i pogromów listopadowych, które zakończyły rolę Austrii jako kraju schronienia.
Wystawa podkreśla, w jaki sposób te rocznice uwypuklają włączenie i wykluczenie, które decydowały o prześladowaniach politycznych i morderstwach ze względu na poglądy polityczne, wyznanie religijne czy „rasę”. Łączy to z biografiami kadry dydaktycznej Uniwersytetu Muzyki i Sztuk Scenicznych w Wiedniu, które stanowią świadectwo tych historycznych momentów i zmiennych tożsamości w ciągu XX wieku. Wystawa zauważa, że to, co było rozumiane jako tożsamość, samo w sobie zależało od ewoluujących definicji czasu i miejsca, odzwierciedlając własne zmiany mdw w tym burzliwym okresie.