Wystawa zbiorowa „Era Postawy” zgłębia zacierające się granice między rzeczywistością a widowiskiem w polityce populistycznej, szukając analogii w świecie wrestlingu i sztuki performance. Wykorzystuje wątpliwości, kruchość i humor jako strategie estetyczne w krytyce populistycznego inscenizacji.
Wystawa zbiorowa „Era Postawy”, współkuratorowana przez Pia Wamsler i Frederike Sperling, porusza złożoną relację między rzeczywistością a widowiskiem we współczesnej polityce populistycznej. Czerpiąc inspirację z obserwacji Abraham Josephine Riesmann, że populizm ma więcej wspólnego z wrestlingiem niż z tradycyjną polityką, wystawa postuluje, że dla populizmu efekt i widowisko są sprawą kluczową, a rzeczywistość jest tym, co jest za nią uznawane. „Postawa to wszystko”. Wystawa analizuje wzajemne oddziaływanie polityki i walk pokazowych, faktów i fałszu, manipulacji i dysocjacji. Pozycja wątpliwości, kruchości i humoru jako kluczowych strategii estetycznych stosowanych w celu udaremnienia populistycznego widowiska.
W ramach swojego programu Kunstraum we współpracy z donaufestival publikuje odcinek podcastu z udziałem artystki i autorki Patricii Reed, oparty na jej wykładzie „Nadzieja planetarna jako jeszcze nie rzeczywistość”. Wystawa prezentuje artystów: Alice Bucknell, Chun, Zuzannę Czebatul, Andreę Ferrero, Kiki Furlan, Ndayé Kouagou i Toxic Thekla.