Wystawa bada trwający mit wampira jako fundamentalne zjawisko socjokulturowe, analizując jego adaptację przez sztukę współczesną. Zagłębia się w szersze pole semantyczne wampiryzmu, w tym symboliczne zużycie energii i zasobów w relacjach pasożytniczych i warunkach toksycznych.
Wystawa „DURST” bada wieloaspektowy mit wampira, postaci głęboko zakorzenionej w zbiorowych pragnieniach i lękach, która ewoluowała przez wieki opowiadania historii i adaptacji społecznej. Wywodzący się z postaci takich jak „Dracula” Brama Stokera i „Carmilla” Josepha Sheridana Le Fanu, wampir przekształcił się z gotyckiego tropu literackiego w potężny symbol hipokryzji, władzy, seksu, fetyszu i anarchii.
„DURST” rozszerza koncepcję wampiryzmu poza nieumarłych, obejmując symboliczne wysysanie energii i zasobów od żywych istot i środowiska, zajmując się relacjami pasożytniczymi i warunkami toksycznymi. Wystawa prezentuje recepcję mitu wampira w sztuce współczesnej, często filtrowaną przez popkulturę, i bada szersze pole semantyczne, które ta enigmatyczna postać nadal wywołuje. Wśród artystów znaleźli się Inka ter Haar, Lauren Huret, Céline Manz, Alexandra Meyer, Sarah Rechberger, Katharina Swoboda i Anne Cathrin Ulikowski, a kuratorką gościnną jest Alice Wilke.