Wystawa zgłębia „wiroferę”, badając kluczową, a często pomijaną rolę wirusów w podtrzymywaniu życia i kształtowaniu naszych symbiotycznych relacji z innymi organizmami. Spekuluje na temat emancypacyjnych, hybrydowych sposobów istnienia i wyobraża sobie postludzkie przyszłości.
Pierwsza wystawa z programu rocznego Kunstraum Niederoesterreich na rok 2023, „Matrix Bodies”, bada złożone światy „wirofery”. Chociaż wirusy często mają negatywną reputację ze względu na swoje destrukcyjne możliwości, wystawa podkreśla ich nieodzowną rolę w życiu na Ziemi, działając jako „klej”, który tworzy symbiotyczne relacje z grzybami, owadami, bakteriami i innymi organizmami. Te wirusowe zdolności kwestionują ustalone formy życia, otwierając spekulatywne przestrzenie dla emancypacyjnych, hybrydowych sposobów istnienia i wyobrażając sobie postludzkie przyszłości.
Wystawa zbiorowa gromadzi prace artystów Eglė Budvytytė, Seba Calfuqueo, Cateriny Gobbi, Nony Inescu, Joséfy Ntjam i Sophie Utikal. Artyści ci rzucają światło na nierozerwalność ludzi i natury, spekulując na temat transkorporacyjnych, chimerycznych postludzkich form życia i tworząc emancypacyjne strategie dla przyszłości, które są bardziej obfite i poza binarnymi podziałami. W czasach kryzysu ekologicznego „Matrix Bodies” bada rozległe, przypominające matryce sieci łączące ludzkie i nie-ludzkie stany istnienia, ukazując i wyobrażając sobie nasze symbiotyczne relacje ze światem.