Książka zgłębia nieopowiedziane historie polskich fotografek, które działały w zdominowanej przez mężczyzn branży, prezentując ich biografie zawodowe, osobiste wybory i wizje artystyczne. Podkreśla ich wkład w fotoreportaż, reportaż społeczny i fotografię artystyczną w Polsce od lat 70. XX wieku do dziś.
Książka „Jedyne. Nieopowiedziane historie polskich fotografek” Moniki Szewczyk-Wittek przedstawia fascynujące historie kobiet fotografek, które wybiły się w zawodzie w dużej mierze zdominowanym przez mężczyzn. Te kobiety miały siłę, by wyrazić własne głosy, dokumentując różne aspekty Polski od lat 70. i 80. XX wieku, przez okres transformacji ustrojowej, aż po czasy współczesne.
Wśród prezentowanych fotografek znajdują się: Anna Beata Bohdziewicz, Anna Brzezińska, Iwona Burdzanowska, Joanna Helander, Marzena Hmielewicz, Anna Michalak-Pawłowska, Anna Musiałówna, Anna Pietuszko-Wdowińska, Agnieszka Sadowska i Maja Sokołowska. Ich fascynujące narracje, opowiedziane Monice Szewczyk-Wittek, ukazują kulisy fotoreportażu, często zawiłe ścieżki do zawodu, życiowe wybory, marzenia i pasje, tematy, które ich przyciągały, oraz epoki, w których żyły i pracowały. Zajmowały się szerokim spektrum tematów i gatunków fotograficznych, od zaangażowanych reportaży społecznych i fotografii politycznej, po fotografię studyjną, naukową i artystyczną, a także sportową. Wiele z nich pracowało również jako redaktorki działu foto i szefowe działów foto w redakcjach prasowych, publikując swoje prace w renomowanych polskich i zagranicznych publikacjach oraz wystawiając swoje fotografie.
Ta bogato ilustrowana publikacja czerpie z archiwów swoich bohaterek oraz zasobów czasopism i agencji fotograficznych. Jest to lektura obowiązkowa dla miłośników fotografii, fotoreporterów, studentów, historyków i badaczy, a także dla każdego, kto poszukuje opowieści o nas samych i naszych czasach, widzianych przez pryzmat historii i obrazów fotograficznych innych. Autorka, Monika Szewczyk-Wittek, jest redaktorką i kuratorką fotografii, której wywiady z fotografkami rzucają światło na zawiłości ich pracy. Książka podkreśla osobiste i zawodowe wyzwania, przed jakimi stawały te kobiety, ich aspiracje artystyczne i znaczący wkład w polską kulturę wizualną.