Ta wystawa przybliża ofertę warszawskich księgarń w 1939 roku, prezentując publikacje z lat 20. i 30. XX wieku pogrupowane tematycznie, m.in. literatura dziecięca, popularnonaukowa, polska. Podkreśla polską ilustrację książkową i znaki drukarskie czołowych wydawców okresu międzywojennego.
Wystawa „Okno wystawowe warszawskiej księgarni w 1939 roku” stanowi wgląd w krajobraz intelektualny i kulturalny przedwojennej Warszawy poprzez pryzmat oferowanych książek. Odwiedzający mogą zapoznać się z publikacjami z lat 20. i 30. XX wieku, podzielonymi na sekcje tematyczne, takie jak literatura dziecięca i młodzieżowa, dzieła popularnonaukowe i publicystyczne, polska literatura i poezja, encyklopedie, słowniki i albumy, a także materiały związane z muzyką. Szczególną uwagę poświęcono polskiej ilustracji książkowej, prezentując prace artystów takich jak Władysław Skoczylas, Zofia Stryjeńska, Antoni Gawiński i Apoloniusz Kędzierski. Wystawę wzbogaca ekspozycja klocków drukarskich znaków graficznych ważnych wydawców okresu międzywojennego, w tym Jakuba Mortkowicza, Michała Arcta, Księgarni Wojskowej oraz Trzaski, Everta i Michalskiego. Klocki te są szczególnie cenne, ponieważ reprezentują odrębną tożsamość wydawniczą, która w dużej mierze zaginęła po 1945 roku. Wystawa korzysta ze zbiorów Muzeum Drukarstwa.
Wystawom towarzyszą wydarzenia, takie jak wykłady i warsztaty, mające na celu pogłębienie wiedzy na temat typografii, introligatorstwa i architektury książki. Wydarzenia te prowadzą eksperci, m.in. mistrz introligator Andrzej Zaborowski, typograf i projektant książki Andrzej Tomaszewski oraz dr Elżbieta Pokorzyńska, specjalistka od introligatorstwa. Oferta obejmuje sesje praktyczne z typografii i introligatorstwa, a także dyskusje na temat sztuki projektowania książki i technik graficznych inspirowanych wystawą.