Ta wystawa zgłębia historię polskiego ruchu sportowego wśród społeczności emigracyjnych, śledząc jego początki od końca XIX wieku, poprzez tworzenie różnorodnych organizacji i klubów sportowych na całym świecie. Podkreśla rolę kluczowych postaci oraz wkład polskiej diaspory we wspieranie sportowców i tożsamości narodowej.
Wystawa „Historia polonijnego ruchu sportowego” stanowi pogłębione studium zjawiska socjologicznego, jakim jest polski sport za granicą – kluczowego czynnika integracji Polonii na całym świecie. Jej początki sięgają końca XIX wieku wraz z utworzeniem organizacji „Sokół”, a w szczególności „Związku Sokołów Polskich” założonego w Chicago 7 stycznia 1894 roku, który był pierwszą polską organizacją sportową w USA. Ruch ten miał na celu pielęgnowanie świadomości narodowej i sprawności fizycznej wśród Polonii. Wystawa prezentuje 16 plansz tekstowo-ilustracyjnych, które przedstawiają genezę ruchu, zarówno od strony organizacyjnej, jak i sportowców. Ukazuje archiwalne fotografie takich postaci jak Stanisław Kiecal, pierwszy Polak zostający zawodowym mistrzem świata w boksie; Frank Parker-Pajkowski, czołowy amerykański tenisista lat 40.; Stanisława Walasiewiczówna, polska mistrzyni olimpijska; czy Zbyszko Cyganiewicz, legendarna postać zapasów. Wystawa porusza również kwestię roli „Funduszu Olimpijskiego” we wspieraniu polskich olimpijczyków w latach 30. oraz stałego wsparcia finansowego i moralnego ze strony polskich społeczności na całym świecie. Podkreśla założenie wczesnych polskich klubów sportowych, takich jak „Wisła Chicago” w 1923 roku, a także późniejsze sukcesy drużyn takich jak A.A.C. Eagles Chicago, obok różnych innych klubów w takich miastach jak Nowy Jork, Belo Horizonte, Sao Paulo, Melbourne i Toronto. Ostatecznie wystawa podkreśla znaczącą rolę społeczną sportu w jednoczeniu Polaków na świecie, zachowaniu tożsamości narodowej i utrzymywaniu więzi z ojczyzną.