Wystawa poświęcona życiu i karierze Stanisławy Walasiewicz, wybitnej polskiej lekkoatletki okresu międzywojennego, znanej jako „najszybsza kobieta świata”. Prezentuje ponad 300 fotografii z jej albumów, dokumenty osobiste i trofea sportowe, ukazując jej sukcesy olimpijskie oraz oddanie sportowi i ojczyźnie.
Wystawa „Stanisława Walasiewicz 1911–1980. Fotograficzna opowieść najszybszej kobiety świata” zgłębia niezwykłe życie Stanisławy Walasiewicz, postaci o ugruntowanej pozycji w polskim sporcie międzywojennym, której kariera była naznaczona zarówno wyjątkowymi osiągnięciami sportowymi, jak i złożonościami osobistymi. Zaprezentowana w formie fotograficznej narracji, wystawa zawiera ponad 300 fotografii, wiele z prywatnych albumów Walasiewicz, wraz z kluczowymi dokumentami, pamiątkami i trofeami sportowymi przekazanymi Muzeum w 1977 roku. Przedmioty te oferują wszechstronny wgląd w jej drogę, od wczesnego życia i ścieżki do sukcesu olimpijskiego po niezachwiany patriotyzm.
Ta czasowa wystawa jest zwieńczeniem znaczącego projektu badawczego realizowanego w latach 2019–2021, obejmującego konserwację, digitalizację i analizę ponad dwóch tysięcy fotografii. Te obrazy, pozyskane przez Muzeum w 2012 roku po odkryciu ich w polsko-amerykańskiej bibliotece w Los Angeles, dokumentują udaną karierę sportową Walasiewicz w latach 1928–1939. Uchwycono na nich jej życie zarówno na bieżni, jak i poza nią, podkreślając jej status międzynarodowej mistrzyni i symbolu szybkości. Stanisława Walasiewicz, znana w Stanach Zjednoczonych również jako Stella Walsh, zdobyła złoty i srebrny medal olimpijski oraz ustanowiła liczne rekordy w różnych dyscyplinach lekkoatletycznych, umacniając swoją reputację najszybszej kobiety świata w latach 30. XX wieku. Wystawa porusza także kwestie jej polskiej tożsamości oraz aktywnej roli jako trenerki i działaczki.