Ta wystawa bada twórczość Leona Kudły, wybitnej postaci powojjennej polskiej sztuki nieprofesjonalnej. Prezentuje jego rzeźby, w tym dzieła ze zbiorów Państwowego Muzeum Etnograficznego oraz depozyt z Muzeum Warszawy, podkreślając jego związek z rzeźbiarzem Karolem Tchorkiem.
Wystawa "Prymityw" z Powiśla. Leon Kudła 1879-1964" zagłębia się w artystyczne dziedzictwo Leona Kudły, uznawanego za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli sztuki nieprofesjonalnej w powojennej Polsce. Twórczość Kudły jest prezentowana jako zapis rozkwitu sztuki nieprofesjonalnej tamtej epoki, zjawiska często postrzeganego jako spontaniczne, lecz w rzeczywistości kształtowanego przez działania kolekcjonerów i miejskie trendy kulturalne.
Prezentowane dzieła pochodzą ze zbiorów Państwowego Muzeum Etnograficznego (PME) oraz depozytu Muzeum Warszawy (MMW). Co ważne, niektóre prace pochodziły ze zbiorów pracowni rzeźbiarza Karola Tchorka, wieloletniego przyjaciela Leona Kudły. Tchorek, wpływowa postać powojennej polskiej sztuki jako marszand i animator życia artystycznego, był głęboko przywiązany do tych dzieł, uważając je za swoje ulubione i wahając się przed ich oddaniem. Krytycy często określali go mianem „odkrywcy”, „opiekuna”, „benefaktora” i „promotora” Kudły.
Urodzony w Świerżach Górnych koło Kozienic, Leon Kudła rozpoczął rzeźbienie w warszawskiej dzielnicy Powiśle, gdzie pracował na poczcie i prowadził rodzinny sklep. Pomimo wczesnych sukcesów wystawienniczych, później powrócił w swoje rodzinne strony. Tam tworzył monumentalne figury świętych i powiększone ptaki z drewna topolowego. Krytycy często porównywali artystyczną osobowość Kudły do Nikifora, pozycjonując ich jako "najwybitniejszych" polskich artystów naiwnych. Wystawa ma na celu ponowne zaprezentowanie tego niezwykłego artysty i zachęcenie do nowej interpretacji zarówno jego sztuki, jak i otaczających go narracji, skłaniając do refleksji nad postrzeganiem artystów ludowych w etnologii i sposobem, w jaki dyscyplina ta konstruuje portrety „Innego”.