Wystawa bada legendarne i historyczne narracje wczesnej Polski, które zostały zaadaptowane na potrzeby sceny w XIX i XX wieku. Prezentuje grafiki z historycznych spektakli oraz projekty scenograficzne wybitnych polskich artystów, inspirowane znaleziskami archeologicznymi i etnograficznymi.
Wystawa „Harfa Derwida” analizuje legendarne i historyczne wątki związane z początkami państwa polskiego, które trafiły na deski teatralne w XIX i XX wieku. Zwiedzający mogą zobaczyć grafiki przedstawiające XIX-wieczne żywe obrazy i widowiska inspirowane legendami oraz „Starą baśń” Józefa Ignacego Kraszewskiego. Wystawa zawiera również projekty scenograficzne znanych polskich artystów, takich jak Stanisław Wyspiański, Ferdynand Ruszczyc, Kazimierz Stabrowski i Franciszek Siedlecki, którzy czerpali z artefaktów archeologicznych i etnograficznych dla swoich wizji artystycznych.
Tytuł wystawy nawiązuje do legendarnego bajarza z dramatu Juliusza Słowackiego „Lilla Weneda”, gdzie instrument symbolizuje pamięć poprzedzającą pisane kroniki. Treść bada „mityczną starożytność” Polski – okres, w którym zbiorowa pamięć przemawia symbolami, a przeszłość istnieje głównie jako narracja. Podkreśla, jak polski dramat, od romantyzmu (Słowacki: „Balladyna”, „Lilla Weneda”; opera Władysława Żeleńskiego „Goplana”) po modernizm (Norwid: „Krakus”, „Wanda”; Stanisław Wyspiański: „Legenda”, „Bolesław Śmiały”), powracał do tych fundamentalnych mitów nie w celu rekonstrukcji historycznej, ale po to, by kwestionować genezę narodowej wyobraźni i konstrukcję tożsamości zbiorowej. Wystawa jest przeznaczona dla zwiedzających w każdym wieku i jest dostępna dla osób z niepełnosprawnościami.