Wystawa poświęcona malarstwu Wiesława Szamborskiego, skupiająca się na tematach tragedii, gestu, fugi i inwencji. Ukazuje twórczość Szamborskiego w kontekście polskiego ruchu kultury niezależnej lat 80. oraz jego duchowych i politycznych podstaw.
Wystawa "TRAGEDIA I GESTY. Fuga i inwencja w malarstwie Wiesława Szamborskiego" zgłębia twórczość artysty, Wiesława Szamborskiego, wybitnego przedstawiciela polskiego malarstwa figuratywnego. Wystawa powiązana jest z szerokim kontekstem niezależnej sceny kulturalnej Polski w burzliwych latach 80., czasach ruchu „Solidarności” i stanu wojennego. Sugeruje, że duch antykomunistycznego oporu rezonuje ze współczesnymi wyzwaniami, propagując odkrywanie i wzmacnianie uniwersalizmu zakorzenionego w duchowości chrześcijańskiej w twórczości aktywnych artystów, takich jak Szamborski.
Koncepcja „fugue”, pochodząca od łacińskiego słowa oznaczającego ucieczkę, pościg lub wygnanie, jest przedstawiona jako odwieczny i aktualny temat, nawiązujący do teologicznych rozważań św. Ambrożego o ucieczce od świata. Wystawa podkreśla wszechobecną ikonografię fugi w literaturze, sztukach wizualnych i muzyce, sugerując, że każdy doświadcza jej różnych form. Szamborski, urodzony w 1941 roku i profesor-emeryt Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, jest uznawany za czołowego przedstawiciela nurtu figuratywnego, zwłaszcza w ramach „Nowej Figuracji” z końca lat 60. i początku 70. XX wieku. Jego innowacyjne i często aluzyjne obrazy eksplorują te głębokie tematy.