Afro PRP: Obraz Afrykanów w polskiej fotografii prasowej w latach 1955-1989

Wystawa analizuje sposób przedstawiania Afrykanów w polskiej fotografii prasowej w latach 1955-1989. Bada ewolucję tych wizerunków – od początkowego egzotyzmu po portrety przyjaciół, rewolucjonistów i zwykłych obywateli, często pod wpływem kontekstów politycznych i napływu studentów z Afryki.

Wystawa „Afro PRP. Obraz Afrykanów w polskiej fotografii prasowej z lat 1955-1989” przygląda się wizualnej reprezentacji Afrykanów w polskiej codziennej fotografii prasowej na przestrzeni trzech dekad. Począwszy od Światowego Festiwalu Młodzieży i Studentów w 1955 roku, wystawa obejmuje „rok Afryki” w latach 60. oraz zdjęcia studentów z lat 80. Jest to pierwsza wystawa poświęcona prezentacji i opisowi tego, jak przedstawiano Afrykanów żyjących i przebywających w Polsce, analizując nie tylko fotografię prasową i prywatne archiwa, ale także sposób, w jaki władze i prasa konstruowały te obrazy. Kurator Bartosz Nowicki podkreśla zaskakujący zakres zainteresowania Afryką, zwłaszcza ze strony rządu w latach 60., co doprowadziło do wzrostu liczby studentów z Afryki w Polsce. Wystawa ukazuje, jak zjawisko to było dokumentowane przez fotografów prasowych i odzwierciedlało krajobraz polityczny, w tym poparcie ZSRR i Polski dla krajów wyzwalających się spod kolonializmu w celu poszerzenia wpływów socjalistycznych. Liczba studentów z Afryki znacznie wzrosła, z kilku osób w latach 50. do dwóch tysięcy pod koniec lat 70. Wystawa dokumentuje również wizyty dygnitarzy, takich jak Kwame Nkrumah i Haile Selassie, pokazując, jak relacjonowano ich pobyty. „Polsko-afrykańska przyjaźń” była istotnym aspektem propagandowym, a prasa przedstawiała Polskę jako kraj, w którym Afrykanie byli równi. Jednak niektóre dokumenty przedstawiały również Afrykanów jako zaledwie egzotyczne zjawiska. Te różnorodne motywy zostały zebrane i uporządkowane w pięć tematów: Delegaci, Studenci, Rewolucjoniści, Obywatele i Towarzysze.