Wystawa upamiętnia 50. rocznicę wydarzeń Marca ’68 w Polsce, prezentując wielowymiarowe historie emigrantów po Marcu. Zagłębia się w ich doświadczenia związane z wyjazdem z Polski na mocy „dokumentów podróży”, które pozbawiły ich obywatelstwa, oraz ich późniejsze życie na emigracji.
Dom Spotkań z Historią prezentuje wystawę „Bagaż osobisty. Po Marcu” poświęconą pokoleniu emigrantów, którzy opuścili Polskę po wydarzeniach Marca ’68. Osoby te wyjechały pod koniec lat 60. i na początku lat 70. XX wieku, pozbawione obywatelstwa przez polskie władze pod pretekstem „dokumentu podróży”. Wystawa, której koncepcję przygotowała pisarka i reportażystka Agata Tuszyńska, jest wielogłosową narracją zbudowaną na podstawie osobistych doświadczeń, takich jak poczucie odrzucenia, utraty ojczyzny i rozłąki z bliskimi. Łączy wspomnienia, fragmenty listów, dokumenty, rodzinne i współczesne fotografie, aby opowiedzieć o ich podróżach do Szwecji, Francji, Danii, USA, Kanady i Izraela.
Narracja skupia się na grupie przyjaciół, którzy znali się od dzieciństwa w Warszawie, a których życie zostało nieodwracalnie zmienione przez wydarzenia Marca ’68. Wystawa porusza tematy trwałych bólów związanych ze wspomnieniami Polski, konieczności emigracji versus pragnienia pozostania oraz głębokich więzi utrzymywanych pomimo ogromnych odległości. Ci emigranci stworzyli substytut rodziny, wspierając się nawzajem w latach rozłąki z krewnymi, którzy pozostali w kraju. Treść wystawy wzbogacona jest o kontekst historyczny opisujący antysemicką kampanię, która rozpoczęła się po wojnie sześciodniowej w 1967 roku, doprowadzając do wydalenia z Polski około 13 000 osób pochodzenia żydowskiego, co znacząco wpłynęło na polską akademię i kulturę.