To wydarzenie, będące częścią cyklu „Nauka wyjaśnia świat”, omawia, dlaczego wiele obszarów życia traktuje się jako projekty i ciągłą pracę nad sobą. Czerpie z książki Michała Mokrzana „Klasa, kapitał i coaching w erze późnego kapitalizmu”, aby zbadać współczesne praktyki samorozwoju.
Spotkanie „Życie jako projekt: o (niekończącej się) pracy nad sobą” jest częścią cyklu „Nauka wyjaśnia świat” realizowanego we współpracy z Fundacją na rzecz Nauki Polskiej. Wydarzenie analizuje, dlaczego we współczesnym życiu higiena snu, zdrowe hormony, relacje, obecność w mediach społecznościowych czy networking są często traktowane jako projekty wymagające ciągłego samodoskonalenia. Czy ta „praca nad sobą” jest wyborem, czy może oczekiwaniem i czy wszyscy doświadczają jej w ten sam sposób?
Dyskusja nawiązuje do książki Michała Mokrzana „Klasa, kapitał i coaching w erze późnego kapitalizmu” (Monografie FNP, 2019), która bada, w jaki sposób współczesne praktyki rozwojowe zachęcają do nieustannej pracy nad własnymi emocjami, myślami, relacjami czy potencjałem. Uczestnicy zastanowią się, jak język pracy przeniknął do obszarów życia, które wcześniej nie były z nim bezpośrednio związane, i jak odpoczynek, zdrowie czy relacje stają się przedmiotem planowania, optymalizacji i mierzenia wyników. Poruszone zostaną kwestie rosnących oczekiwań wobec kompetencji emocjonalnych i społecznych wykraczających poza zawodowe, kto jest w stanie im sprostać i jakie są tego konsekwencje dla nas samych i naszego życia. Przyjrzymy się również zróżnicowanym doświadczeniom „pracy nad sobą” w zależności od pozycji społecznej, w tym związanym z nią możliwościom i ograniczeniom.