Wystawa zgłębia zapomnianą historię kobiet i rolę pracy domowej w Warszawie na początku XX wieku. Ukazuje życie i pracę tysięcy młodych kobiet, które sprzątały, gotowały i prały w domach miasta, często pozostając na marginesie historii.
Muzeum Warszawy prezentuje „Niewidoczne. Historie warszawskich służących”, wystawę poświęconą w dużej mierze zapomnianej historii pracownic domowych, głównie kobiet, w Warszawie na początku XX wieku. Na początku XX wieku około 40 000 młodych kobiet rocznie wykonywało prace domowe w Warszawie, dotykając najbardziej intymnych aspektów życia wielu rodzin. Ich praca często odbywała się za kulisami, a one same pozostawały na marginesie zainteresowania historyków, dokumentowane często jedynie przez statystyki.
Wystawa, zawierająca ponad 400 obiektów, w tym przedmioty historyczne i współczesne dzieła sztuki, jest podzielona na sześć części odzwierciedlających podróż służącej od przybycia do Warszawy, przez codzienne obowiązki, interakcje z pracodawcami, po wpływ związków zawodowych i organizacji filantropijnych. Ostatnia część analizuje perspektywy pracy domowej po 1945 roku i zawiera komentarze współczesnych artystek. Wystawa ma na celu przesunięcie narracji, umieszczając te kobiety w centrum opowieści i skupiając się na wszechstronnych, zawsze obecnych, lecz stanowiących tło postaciach warszawskiego życia codziennego okresu międzywojennego.