Wystawa „Gildia” Olgi Micińskiej prezentuje fikcyjny cech rzemieślniczek i drwalesek. Eksploruje tematykę rzemiosła, współpracy i podważania tradycyjnych ról płciowych w pracy fizycznej poprzez rzeźby, obiekty z kolekcji muzeum i fotografie.
Wystawa „Gildia” Olgi Micińskiej opowiada historię jeszcze nieistniejącego cechu drwalesek i drwali, czerpiąc z tradycji niemieckich cechów wędrownych. Micińska aranżuje tymczasowy postój członkiń tej wyimaginowanej „Gildii” w przestrzeni Galerii Rynek 30. Artystka wykorzystuje własne rzeźby-obiekty wraz z przedmiotami wybranymi ze zbiorów Muzeum Warszawy, uzupełnione o fotografie, aby stworzyć narrację o kobiecym stowarzyszeniu rzemieślniczym. Forma tej wyimaginowanej gildii zachęca do przemyślenia produkcji obiektów, tradycyjnie kojarzonej z męską pracą, siłą fizyczną i hierarchią.
W ramach ustanowionego przez artystkę związku rzemieślniczek rozwija się sytuacja utopijna, charakteryzująca się sprawiedliwym podziałem pracy, wiarą w siłę współpracy i estetyczną rewaloryzacją. Micińska wykorzystuje pozornie proste obiekty, takie jak koce, skrzynie transportowe, lniane koszule i polerki do paznokci. Buduje świat, w którym jest także miejsce na szacunek dla ciała i fizyczności pracownika. Delikatne jedwabie w zwiewnych strojach czeladniczych i tkaniny tkackie stanowią kolejny istotny motyw jej twórczości.
„Gildia” kontynuuje bieżące praktyki artystyczne Olgi Micińskiej, które zagłębiają się w badania i performanse. Jej obszary zainteresowań obejmują rzemiosło, zwłaszcza obróbkę drewna i tkanie, a także metody organizacyjne i zasady systemowe leżące u podstaw tych procesów. Platformą jej działań artystycznych i produkcyjnych jest The Building Institute, założony przez Micińską w Amsterdamie. Ten artystyczny projekt mentoringowy ma wymiar edukacyjny, ukierunkowany na szkolenie i wspieranie młodych kobiet w celu zwiększenia ich udziału w tradycyjnie zdominowanych przez mężczyzn zawodach rzemieślniczych związanych z obróbką drewna.