Wystawa prezentuje rysunki ukraińskiej artystki Alevtiny Kakhidze, która od początku konfliktu dokumentuje rzeczywistość wojenną w okolicach Kijowa. Jej prace stanowią przejmujący i często ostry komentarz do dramatycznych wydarzeń, nawiązując do historycznych relacji z Warszawy w czasie wojny.
Wojenna rzeczywistość oczami Alevtiny Kakhidze prezentuje potężny zbiór rysunków wybitnej ukraińskiej artystki Alevtiny Kakhidze. Od wybuchu wojny Kakhidze prowadzi dziennik rysunkowy ze swojego domu pod Kijowem, oferując surowy, zaangażowany i często krytyczny komentarz do rozwijających się wydarzeń. Wystawa w Muzeum Warszawy podkreśla te prace, które stanowią współczesne echo osobistych relacji zarejestrowanych przez mieszkańców Warszawy podczas oblężenia we wrześniu 1939 roku.
Artystka, która wraz z rodziną i pracownią pozostała w Buczy, wykorzystuje swoje proste, celowo naiwne rysunki, często udostępniane w mediach społecznościowych, jako środek komunikacji. Te wpisy, czy to oglądane na ekranach, czy prezentowane na wystawie, są celowo udostępniane w tym samym formacie, w jakim publikuje je artystka, zachowując ich bezpośredni i radykalny wydźwięk. Praktyka artystyczna Kakhidze zakorzeniona jest w zaangażowaniu, przypominając jej udział w Pomarańczowej Rewolucji, a jej obecna twórczość kontynuuje tę tradycję silnego komentarza społecznego i politycznego.