Wystawa bada wieloaspektową rolę roweru w historii i rozwoju urbanistycznym Warszawy. Analizuje kolarstwo nie tylko jako środek transportu, ale jako technologię kształtującą codzienne praktyki, wpływającą na postrzeganie ciała i zmieniającą sposób doświadczania miasta, podkreślając jego znaczenie historyczne i współczesne.
Wystawa „Bez hamulców. Jak rower zmienia Warszawę” zgłębia istotne i często paradoksalne miejsce roweru w historii Warszawy od ponad 150 lat. Prezentuje rower jako przełomowe wynalazek, który, mimo że jest technologią przejściową między chodzeniem a transportem zmotoryzowanym, nieustannie powraca jako narzędzie zmian i odnowy miejskiej. Wystawa ukazuje rower nie tylko jako środek transportu, ale jako technologię wpływającą na codzienne praktyki, doświadczenie ciała i kształtującą percepcję miasta. Kolarstwo jest analizowane jako zjawisko historyczne i współczesne, z ewoluującymi i czasem sprzecznymi znaczeniami w różnych okresach, często związanymi z różnymi wizjami nowoczesności.
Wystawa obejmuje tematy takie jak mobilność jako doświadczenie kulturowe, emancypacja i rola kolarstwa w kulturze materialnej oraz krajobrazie społecznym i politycznym miasta. Śledzi początki kolarstwa w Warszawie od końca XIX wieku, rozwój dziennikarstwa kolarskiego i wpływ kulturowy wydarzeń takich jak Wyścig Pokoju. Szczególną uwagę poświęcono rowerowi jako narzędziu emancypacji, umożliwiającemu większą autonomię pracownikom, kobietom i migrantom, a tym samym transformującemu relacje między pracą a wypoczynkiem, sferą prywatną a publiczną. Dotyka także warszawskiego przemysłu rowerowego przed 1939 rokiem oraz roli roweru w fizycznych i sensorycznych doświadczeniach mobilności miejskiej. Ponadto wystawa bada funkcję roweru jako medium komunikacji, od wczesnych kurierów po współczesnych dostawców jedzenia, oraz jego współczesny wymiar polityczny jako symbol i narzędzie zmian w polityce miejskiej i dyskusjach o przyszłości Warszawy.