Ten obraz, „Akis i Galatea”, to akwaforta i miedzioryt wykonane przez Jacques’a-Firmina Beauvarleta na podstawie dzieła Luki Giordano w latach 1761–1762. Przedstawia on mitologiczny romans morskiej nimfy Galatei i pasterza Akisa, scenę bogatą w klasyczną narrację i artystyczną interpretację.
Dzieło „Akis i Galatea” to znaczący miedzioryt stworzony przez francuskiego rytownika Jacques’a-Firmina Beauvarleta w latach 1761–1762, na podstawie obrazu Luki Giordano. Ta praca, wraz z innymi, takimi jak „Sąd Parysa”, „Porwanie Sabinek” i „Porwanie Europy”, została wykonana jako prace konkursowe, które doprowadziły do przyjęcia Beauvarleta do Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby w Paryżu w 1762 roku. Te odbitki zdobiły apartamenty na pierwszym piętrze Pałacu na Wyspie w Łazienkach Królewskich w Warszawie. Tematyka zaczerpnięta jest z mitologii klasycznej, w szczególności z miłości nereidy Galatei do śmiertelnego pasterza Akisa i tragicznej interwencji cyklopa Polifema. Narracja, opowiedziana przez Owidiusza, opisuje zazdrość Polifema, która doprowadziła do śmierci Akisa, po czym Galatea zamieniła swojego ukochanego w rzekę. Miedzioryt wiernie odtwarza kompozycję Giordano w odwróceniu, ukazując Galateę na muszli, wspieraną przez trytony i syreny, z przemienionym Akisem wyłaniającym się ze skały.