Opening Soon: The Black Archives to Showcase Black History in Amsterdam
Eind 2016 nam een belangrijk cultureel initiatief vorm aan de Zeeburgerdijk in Amsterdam. Gevestigd in het Hugo Olijfveldhuis, bereidde The Black Archives zich voor om binnen naar schatting drie maanden de deuren te openen. Deze opkomende instelling had als doel een uitgebreide bibliotheek te bieden gericht op zwarte auteurs en kritische perspectieven op koloniale geschiedenis, slavernij, racisme en emancipatie in Nederland.
Het project werd geleid door Mitchell Esajas, Maurice San A Yong en Jessica de Abreu, drie jonge professionals met Surinaamse wortels die antropologie en geschiedenis hadden gestudeerd aan de Vrije Universiteit (VU) in Amsterdam. Hun gedeelde ervaringen en academische achtergronden voedden hun drijfveer om een ruimte te creëren die gewijd was aan deze vaak onderbelichte verhalen.
De kernmissie van The Black Archives is het aanpakken van kennishiaten in de publieke kennis over het koloniale verleden. De collectie, opgebouwd uit 2.000 boeken die geschonken werden door socioloog Waldo Heilbron en de persoonlijke archieven van Otto Huiswoud – een Surinaamse figuur die begin 20e eeuw actief werd in de communistische beweging in New York – bevat vele titels die niet standaard in universiteitsbibliotheken te vinden zijn. Deze bronnen werpen licht op een lange traditie van zwarte weerstand en wetenschap.
Kennishiaten Aanpakken en Kennis Dekolonialiseren in Amsterdam
De inspiratie voor The Black Archives kwam deels voort uit een beweging om "de universiteit te dekoloniseren", die enkele jaren vóór de geplande opening van het archief aan de Vrije Universiteit begon. Oprichters zoals Esajas merkten op dat ondanks een diverse studentenpopulatie, het personeel en curriculum de Nederlandse samenleving niet volledig weerspiegelden. Via hun gezamenlijke New Urban Collective organiseerden ze debatten die eurocentrisme in de academische wereld uitdaagden en alternatieve historische perspectieven promootten.
De beslissing om de archieven op te zetten, kwam ook voort uit bredere maatschappelijke discussies en gebeurtenissen in Nederland, waaronder een rapport van de Kinderombudsman over Zwarte Piet en debatten rond nationale identiteit en de koloniale erfenis van het land. Deze discussies benadrukten een waargenomen kloof tussen de uitgesproken intenties en de daadwerkelijke ervaringen met integratie en culturele representatie voor niet-witte Nederlandse burgers.
De oprichters constateerden een verschil in de manier waarop bepaalde historische perspectieven werden erkend en besproken in de reguliere media en academische kringen. Ze uitten de wens om een platform te creëren dat niet zou wachten tot gevestigde instellingen zouden "dekoloniseren", maar proactief verschillende stemmen en historische interpretaties zou aanbieden. Mitchell Esajas verwees specifiek naar Life and Lessons van Marcus Garvey, waarbij hij het belang van intelligentie, onderwijs en universele kennis benadrukte als leidende principes voor de archieven. Dit artikel van NRC biedt meer context over de motivaties achter het project: Hoe dekoloniseer je de bibliotheek?.
De oprichting van The Black Archives vertegenwoordigt een belangrijke stap in het documenteren en delen van onderbelichte aspecten van de zwarte geschiedenis en de blijvende impact van kolonialisme in Nederland. Het biedt een essentiële bron voor zowel academici als het algemene publiek dat op zoek is naar een dieper begrip van deze complexe onderwerpen.
Ontdek meer culturele plekken en musea in Amsterdam die diverse geschiedenissen vieren op Musemap (musemap.art). Je kunt andere musea in de stad bekijken of onze kaartweergave gebruiken om culturele ervaringen in de buurt te vinden.
