Monasterio de las Descalzas Reales: Een Bezienswaardigheid in Madrid

Het klooster van Nuestra Señora de la Visitación, bekend als Las Descalzas Reales, werd in 1559 opgericht door Juana de Austria, weduwe van Prins Juan Manuel van Portugal en zus van Koning Filips II van Spanje. De stichting werd gevestigd op de locatie van een oud paleis.

De transformatie van het voormalige paleis tot een klooster begon onder leiding van Diego Sillero, waarbij de kerk zelf in 1564 werd voltooid. Het ontwerp van de kerk wordt toegeschreven aan Juan Bautista de Toledo, met mogelijke bijdragen van Francesco Paciotto aan de plannen.

Juana van Oostenrijk, de stichter, stierf in 1573 en werd aanvankelijk provisorisch begraven in het klooster. Haar definitieve begraafplaats werd ontworpen door Juan de Herrera, met werkzaamheden die begonnen in 1574, en is voorzien van een beeldhouwwerk van Pompeo Leoni.

In 1580 trok Maria van Oostenrijk, weduwe van keizer Maximiliaan II, met haar dertienjarige dochter Margaretha in het klooster. Maria stierf in het klooster in 1603 en werd later verplaatst naar een luxer graf in het kerkkoor.

Componist Tomás Luis de Victoria werkte vanaf ten minste 1587 tot aan zijn dood in 1611 in het klooster, eerst als aalmoezenier en later als organist.

Een grote brand in 1862 beschadigde de kerk van het klooster, waarbij het altaarstuk en de plafondschilderijen van Gaspar Becerra werden verwoest. Er vonden restauratiewerkzaamheden plaats, waaronder het vervangen van de dakpannen door leisteen.

Na de brand van 1862 werd het hoofdaltaarstuk van het klooster in 1863 vervangen door een uit het voormalige noviciaat van de Jezuïeten. Dit nieuwe altaarstuk, oorspronkelijk gemaakt in 1716 voor de zaligverklaring van Juan Francisco Régis, is voorzien van marmer, verguld brons en schilderijen van Miguel Ángel Houasse.

Tijdens de Spaanse Burgeroorlog werd de gemeenschap van het klooster verdreven, maar de kunstwerken werden beschermd. Het gebouw liep schade op door bombardementen, met name aan het trappenhuisgewelf en het koor.

Restauratiewerkzaamheden vonden plaats tijdens de Spaanse Burgeroorlog, waaronder het vervangen van dakpannen. Na de oorlog keerden de nonnen terug en vonden er halverwege de 20e eeuw verdere restauratie en consolidatie plaats vanwege de nabijgelegen metrobouw.

Het klooster werd op 18 februari 1994 in Spanje uitgeroepen tot Bien de Interés Cultural (BIC), ter erkenning van zijn historische en artistieke belang.

Het bouwwerk wordt omschreven als een classicistisch gebouw uit de 16e eeuw, dat binnenin belangrijke kunstwerken herbergt.

Het klooster vergaarde door de jaren heen een aanzienlijke kunstschat dankzij belangrijke geschenken en donaties van vrouwen uit de koninklijke familie en de hoge aristocratie die tot de gemeenschap toetraden.

Het testament van Juana de Austria bepaalde dat ze begraven moest worden in het klooster, in een begrafeniskapel die ontworpen moest worden door de koninklijke architect Juan de Herrera, met de werkzaamheden die begonnen in 1574.

Maria van Oostenrijk, die haar laatste jaren in het klooster doorbracht, vroeg om begraven te worden aan de voet van het Olijfgaardaltaar. Haar stoffelijk overschot werd later verplaatst naar een uitgebreider graf in het kerkkoor door Filips III.

Na de dood van Sor Mariana de la Cruz in 1715 vaardigde koning Filips V een Koninklijk Decreet uit dat de eeuwige titel van Grande de España verleende aan alle abtenessen van Las Descalzas.

Het interieur van de kerk, ondanks de eerdere bouw, komt overeen met een verbouwing die halverwege de 18e eeuw werd uitgevoerd door Diego de Villanueva.

Het klooster werd in 1679 aangepast toen de bovenste galerijen werden gesloten, en opnieuw in 1773 onder Karel III, toen het onderste deel op soortgelijke wijze werd afgesloten, waardoor de open kloostergang veranderde in een gesloten galerij.

De Capilla del Milagro werd gebouwd op verzoek van Juan José de Austria om het paneel 'Virgen del Milagro' te huisvesten. Het beschikt over illusionistische decoratie en is ontworpen met deelname van Dionisio Mantuano en Francisco Rizi.

De imposante dubbele bordestrap, gebouwd rond 1525, heeft muurschilderingen die waarschijnlijk tussen 1658 en 1661 zijn uitgevoerd, mogelijk door hofschilders beïnvloed door de Italiaanse kunstenaars Mitelli en Colonna.

Het klooster is in Spanje aangewezen als historisch monument (Monumento BIC), met het inschrijvingsjaar 1994 en 18 februari 1994.

Het klooster staat bekend om het huisvesten van belangrijke kunstwerken, waaronder stukken van koninklijke families en de adel, wat bijdraagt aan de historische en culturele waarde ervan.