Het Koninklijk Paleis van Madrid: Grandioze Koninklijke Residentie van Spanje

De bouw van het huidige Koninklijk Paleis van Madrid, namens de Bourbondynastie, begon op 7 april 1735, op de plek van het vorige Alcázar dat was afgebrand. Het project werd aanvankelijk geïnspireerd door Filippo Juvarra en later voortgezet door Juan Bautista Sachetti.

De bouw van het nieuwe Koninklijk Paleis liep van 1738 tot 1755. Het ontwerp werd beïnvloed door Filippo Juvarra en voortgezet door Juan Bautista Sacchetti, met elementen van Bernini's werk.

Het Koninklijk Paleis van Madrid wordt gekenmerkt door zijn barokke en klassieke bouwstijlen. Filippo Juvarra, Juan Bautista Sacchetti en Ventura Rodríguez behoorden tot de opmerkelijke architecten die betrokken waren bij het ontwerp en de bouw ervan.

Het Koninklijk Paleis van Madrid werd in 1931 officieel aangewezen als monument onder Spaans cultureel erfgoed ('Bien de Interés Cultural'), met referentienummer RI-51-0001061.

In de 19e eeuw initieerde Ferdinand VII een grondige renovatie om het paleis te transformeren tot een moderne residentie in Franse stijl. Later plande Alfonso XII een verschuiving naar een Victoriaanse stijl, waarbij kamers werden verbouwd en meubels uit die periode werden toegevoegd.

In de 20e eeuw werd restauratiewerk uitgevoerd om schade te herstellen die was opgelopen tijdens de Spaanse Burgeroorlog. Dit omvatte het repareren en herinstalleren van decoratieve elementen en het vervangen van beschadigde muren door getrouwe reproducties.

Het Koninklijk Paleis van Madrid wordt erkend als het grootste koninklijk paleis van Europa en een van de grootste ter wereld, met een uitgestrekte oppervlakte van 135.000m2 en 3.418 kamers.

De Italiaanse architect Filippo Juvarra was de oorspronkelijke architect van het nieuwe paleis en ontwierp een luxueus project geïnspireerd op Bernini's plannen voor het Louvre. Zijn leerling, Juan Bautista Sacchetti, zette het werk voort.

In 1760 schakelde Karel III de neoklassieke architect Francesco Sabatini in om het gebouw uit te breiden. Sabatini's werk omvatte plannen voor nieuwe vleugels en uitbreidingen, hoewel niet alle volledig werden gerealiseerd.

Het paleis is rijkelijk versierd met kunst, met schilderijen van meesters als Caravaggio, Goya en Velázquez, en fresco's van Tiepolo en Mengs. Veel van deze werken maken deel uit van de Spaanse koninklijke collectie.

Onder zijn belangrijke collecties bewaart het Koninklijk Paleis het enige complete Stradivarius-snaartokkest van de wereld, wat bijdraagt aan zijn historische en artistieke belang.

Het Koninklijk Paleis van Madrid is eigendom van de Spaanse staat en wordt beheerd door Patrimonio Nacional, een overheidsinstantie. Het is, met uitzondering van staatsplechtigheden, opengesteld voor publiek bezoek.

Het huidige paleis staat op de locatie van een voormalige moslimvesting, gebouwd door Emir Muhammad I van Córdoba in de 9e eeuw, die later door de eeuwen heen werd uitgebreid en gerenoveerd.

Het koninklijk alcázar dat zich voorheen op de locatie van het huidige paleis bevond, brandde volledig af op kerstavond 1734. De brand ontstond in de vertrekken van de Franse schilder Jean Ranc.

De huidige indeling van de Plaza de la Armería, met uitzicht op het paleis, werd in 1892 vastgesteld volgens een plan van architect Enrique María Repullés. De geschiedenis van het plein gaat echter terug tot 1553.

De Sabatini Tuinen, grenzend aan de noordkant van het paleis, begonnen in 1933 onder de Republikeinse regering. Ontworpen door Fernando García Mercadal, werden ze vernoemd naar Francesco Sabatini.

De aanleg van het Plaza de Oriente begon in 1808 onder koning Jozef Bonaparte, die opdracht gaf tot de sloop van omliggende middeleeuwse gebouwen. Het werd voltooid door koningin Isabella II in 1844, waarbij architect Narciso Pascual Colomer het definitieve ontwerp maakte.

De Koninklijke Bibliotheek bevat belangrijke historische documenten, waaronder het getijdenboek van Isabella I van Castilië en kaarten die de omvang van het Spaanse Rijk in kaart brengen. De boekenkasten dateren uit de periodes van Karel III, Isabella II en Alfons XII.

Het Koninklijk Museum is een van de beste ter wereld en herbergt wapens en harnassen vanaf de 13e eeuw. Ondanks verliezen tijdens de oorlog, bezit het nog steeds belangrijke Europese en wereldwijde stukken.

Het Koninklijk Paleis van Madrid dient als officiële residentie van de Spaanse koninklijke familie en wordt voornamelijk gebruikt voor staatsielles, wat het voortdurende ceremoniële en symbolische belang ervan benadrukt.

Koning Charles III was de eerste monarch die het nieuw gebouwde paleis in 1764 betrok, wat een belangrijk punt in de geschiedenis ervan als koninklijke residentie markeerde.

Het Koninklijk Paleis is gebouwd in 1789 door Sabatini en beschikt over een imposante marmeren trap, gemaakt uit één stuk San Agustin-marmer. Het plafond is versierd met een fresco van Corrado Giaquinto.

De Troonzaal, daterend uit de regeerperiode van Karel III in 1772, is voorzien van een plafondfresco van Tiepolo, dat de 'Verheerlijking van de Spaanse Monarchie' uitbeeldt en versierd is met diverse bronzen beelden.

In 1879 werden de voormalige koninklijke appartementen onder Karel III omgebouwd tot een banketzaal door Alfons XII, een renovatie die in 1885 werd voltooid. De originele plafondfresco's bleven behouden.

De Koninklijke Kapel werd in 1748 ontworpen door Sacchetti en Ventura Rodríguez. Het interieur is voorzien van plafondfresco's van Giaquinto en een zilveren reliëf dat paus Leo I afbeeldt die Attila tegenhoudt.

De Kroonkamer, voorheen een appartement van Maria Christina van Oostenrijk, bevat de troon, scepter en kroon van Karel III. Er worden ook documenten tentoongesteld met betrekking tot koninklijke toespraken en de Orde van het Gulden Vlies.

De collectie van de Koninklijke Apotheek omvat potten uit La Granja de San Ildefonso (19e eeuw) en aardewerk uit Talavera de la Reina (18e eeuw), die de historische rol ervan weerspiegelen bij het leveren van medicijnen.

De Campo del Moro-tuinen, vernoemd naar het vermeende kamp van een moslimleider, zagen aanvankelijke verbeteringen door Filips IV. Isabella II en later Maria Christina van Oostenrijk overzagen verdere landschapsarchitectuur in romantische en barokke stijlen.

De Sabatini-tuinen, aangelegd door de Republikeinse regering om het gebied terug te geven aan het publiek, werden in 1978 officieel geopend voor het publiek door Koning Juan Carlos I.