Wystawa „Pojedyncza forma” prezentuje przedmioty codziennego użytku i dzieła sztuki, które poza konwencjonalnymi zastosowaniami eksplorują inne formy użytkowania i znaczenia. Ekspozycja bada, w jaki sposób materialna i kompozycyjna forma tych przedmiotów podważa pojęcia intencji, autorstwa i funkcji.
Wystawa „Pojedyncza forma” gromadzi kolekcję przedmiotów codziennego użytku i dzieł sztuki, które dzięki swoim inherentnym cechom i prezentacji badają potencjalne zastosowania i znaczenia wykraczające poza ich typowe przeznaczenie. W przestrzeni Secesji przedmioty te proponują specyficzne podejście lub sposób użytkowania, nie tylko poprzez swoją materialność i formę kompozycyjną, ale także wyzwalając się od takich określeń, podważając tym samym powszechne wyobrażenia o intencji, autorstwie, celu i funkcji.
Krytyczne spojrzenie na formę i postrzegane znaczenie obiektów artystycznych i nieartystycznych jest charakterystyczną, choć abstrakcyjną troską. „Pojedyncza forma” ilustruje to poprzez skupienie się na formie rzeźbiarskiej i unikalności kształtu, jednocześnie przesuwając nacisk z rzeźbiarskiego na funkcjonalny poprzez całość prezentowanych obiektów. Ta zmieniona perspektywa ujawnia, w jaki sposób materialne struktury obiektów inicjują mapowanie relacji, w obrębie których obiekt może zachowywać się w sposób przewidywalny, jak i zaskakujący. Dwa pytania napędzały te badania: Jak konkretny lub specyficzny może być obiekt do mediacji? I w jakim stopniu można go abstrahować i generalizować? „Pojedyncza forma” stara się odpowiedzieć na te pytania poprzez różnorodność i wszechstronność prezentowanych przedmiotów, w tym rekonstrukcję serca statku wikingów autorstwa Petera Madsena, fotokontakty z projektu Asgera Jorna i Gérarda Franceschiego „10 000 lat nordyckiej sztuki ludowej”, wenecką „Fórcolę”, projekcję wideo autorstwa Hilary Lloyd, rzeźby modułowe Bruno Munariego i Dustina Ericksena, a także różnorodne inne prace rzeźbiarskie i struktury.