Wystawa prezentuje prace Henrika Olesena, który bada codzienne konwencje i ich wpływ na politykę płci. Wystawa czerpie z różnorodnych materiałów, aby poprzez zapożyczenie, manipulację i zmiany kontekstu zgłębiać stygmatyzację i kryminalizację homoseksualizmu.
W swojej twórczości Henrik Olesen kwestionuje codzienne konwencje i ich wpływy polityczno-społeczne w kontekście płci, czerpiąc zarówno ze współczesnych, jak i historycznych materiałów. Obejmują one wizualne i tekstowe reprezentacje z dziedziny architektury, historii przemysłu, systemów karno-sądowych, prawa, dystrybucji kapitału, nauk przyrodniczych i historii sztuki. Poprzez zapożyczanie, manipulację i zmiany kontekstu, Olesen zajmuje się stygmatyzacją, kryminalizacją i marginalizacją homoseksualizmu. Istotnym elementem jest upolitycznienie i zapożyczanie historii oraz jej reprezentacji, często poprzez minimalistyczne interwencje w architekturę wystawienniczą i przestrzeń publiczną lub poprzez obszerne badania internetowe. Używając technik kolażu i metod rzeźbiarskich, jego prace otwierają hegemoniczne ikonografie, które często wykluczają ciała homoseksualne.
W Secesji Olesen prezentuje wybór prac, które artykułują produkcję jako proces estetyczny i generujący znaczenie, a jednocześnie adaptowalny, normatywnie kontrolujący nasze działania. Integruje ciała gejowskie w przestrzeniach i wnętrzach z przełomu XX wieku, podkreślając społeczne represje wobec homoseksualizmu i jednoczesne odwoływanie się do heteroseksualnych koncepcji rodziny jako struktur podtrzymujących społeczeństwo. Gablota w przejściu do Graficznej Kabiny gromadzi fotografie i wizerunki Secesji z początku XX wieku, uzupełnione o sceny aresztowań lub nagości męskiej podczas badań lekarskich. Ta gablota, sama będąca postmodernistycznym cytatem, funkcjonuje zarówno jako ekspozycja pożądania homoseksualnego, jak i symbol historii selekcji i cenzury, z odniesieniami do austriackich przepisów karnych dotyczących „nienaturalnych czynów seksualnych” wobec osób poniżej 18. roku życia.