Wystawa "Valerie" autorstwa Josephine Pryde bada proces tworzenia przez artystkę wystaw analizujących warunki własnej produkcji. Prezentuje fotografie i rzeźby łączące techniki fotografii mody, nauki i druku artystycznego.
Wystawa Josephine Pryde „Valerie” w Secesji zgłębia praktykę artystki polegającą na wystawianiu warunków własnej produkcji. Jej fotografie i rzeźby czerpią z różnorodnych technik i koncepcji z dziedzin takich jak fotografia mody, nauki przyrodnicze i druk artystyczny, często wchodząc w bliską interakcję z konkretnymi środowiskami i relacjami.
Wystawa podejmuje wyzwania związane z afirmacją nowości lub stagnacji w sztuce, wykorzystując „zdeformowane odniesienie” jako narzędzie krytyczne. Kwestionuje, co może osiągnąć tymczasowa koncentracja wysiłków na wystawie sztuki, zwłaszcza gdy tradycyjne drogi kreatywnego rozproszenia stają się coraz bardziej utrudnione. W szczególności prace fotograficzne „Relax (blue)” (2004) i „Relax (grey)” (2004), stworzone dla Secesji, przedstawiają masę koloru lecącą w powietrzu i lądującą na białym Honda Prelude 20 Ex, z jego cieniem na szaro. Pryde wykorzystuje fotografię nie tylko do pokazania tego, czego oko nie widzi, ale także do reorientacji wszechświata w granicach naszej percepcji. 13-częściowa seria fotografii „A Moment Away from Pressure” (2004) dokumentuje proces suszenia garści lepkiej, żółtej substancji przez 36 godzin.
Dodatkowo, długa rzeźba „Chains” (2004) jest celowym przerobieniem pracy Evy Hesse „Untitled (Rope Piece)” (1970), zastępując liny pokryte lateksem tłustymi, używanymi łańcuchami rowerowymi i motocyklowymi. Wybór ten służy stabilizacji oryginalnej pracy, która jest prawdopodobnie zbyt krucha, aby można ją było ponownie wystawić, jednocześnie podważając założenia dotyczące płci związane z materiałami. Wystawa zawiera również solaryzowane portrety artystki Lucy McKenzie, nawiązujące do eksperymentów ciemniowych Lee Millera i Mana Raya, służące jako przestroga dla początkujących artystów o naturze inspiracji i dziedzictwie artystycznym.