Wystawa „Instalacja” autorstwa Julie Ault i Martina Becka zgłębia wieloaspektowe praktyki artystyczne twórców, obejmujące dzieła indywidualne i kolektywne. Koncentruje się na zagadnieniach autorstwa i możliwościach działania artystycznego w ramach spójnej aranżacji przestrzennej.
Wystawa „Instalacja” autorstwa Julie Ault i Martina Becka ukazuje różnorodne aspekty ich praktyk artystycznych, obejmujące zarówno projekty indywidualne, jak i kolektywne. Główne obszary twórczości artystów – jako artystów, projektantów, kuratorów, autorów, historyków i wydawców – są zaprezentowane w ramach wystawy. „Instalacja” przede wszystkim podejmuje zagadnienia autorstwa oraz potencjału działań artystycznych, odnosząc te zazwyczaj odrębne dziedziny do siebie w spójnej przestrzeni. Wystawa zawiera ekspozycje, pola tematyczne i dzieła sztuki opracowane indywidualnie i/lub kolektywnie, stworzone specjalnie na potrzeby głównej sali Secesji.
Centralnym elementem wystawy jest słownictwo zaczerpnięte z serii zdjęć Felixa Gonzalez-Torresa „Bez tytułu” (Historia naturalna) (1990), wykorzystujące takie terminy jak Patriota, Historyk, Hodowca, Naukowiec, Żołnierz, Humanitarysta, Autor, Konserwator, Uczony, Odkrywca i Mąż Stanu. Odpowiadające im fotografie są eksponowane na stałych ścianach głównej sali. Włączenie tego dzieła symbolizuje wymiar kuratorski zaangażowania Ault i Becka oraz różne formy partycypacji kulturowej. Ponadto nawiązuje do niedawno wydanej książki „Felix Gonzalez-Torres” (2006) pod redakcją Ault.
„StrucTube” Martina Becka odtwarza modułowy system wystawienniczy opracowany pierwotnie przez George'a Nelsona w 1948 roku. Ten system, wczesny prekursor wielu przenośnych jednostek wystawienniczych z lat 50. i 60. XX wieku, odzwierciedla utopijną wizję wystawy jako formatu komunikacyjnego. Rekonstrukcja Becka jest prezentowana jako samodzielny obiekt, a jednocześnie służy jako system wystawienniczy wykorzystany przez Ault i Becka do ich „Instalacji”.
Obszerna praca ścienna „Informacja” wizualnie przedstawia rozwój systemowych miar definiowania ubóstwa w Stanach Zjednoczonych od 1964 roku i sposób, w jaki odzwierciedlają one politykę rządu, powiązaną z rosnącą przepaścią dochodową między bogatymi a resztą amerykańskiego społeczeństwa w ciągu ostatnich 25 lat. Ta wspólna praca Ault i Becka analizuje warunki społeczne i ekonomiczne za pomocą środków artystycznych, prezentowana jako wolnostojąca praca ścienna w Secesji.
Corita Kent (1918–1986), graficzka, aktywistka i nauczycielka sztuki, znana była ze swojego charakterystycznego stylu Pop Artu o zabarwieniu duchowym oraz zaangażowania w kwestie roli zakonnicy katolickiej w latach 60. XX wieku. Chociaż serigrafia była jej najtrwalszym medium, organizowała także duże, tymczasowe wystawy i wydarzenia. Julie Ault, od dawna zajmująca się pracą Cority jako kuratorka i autorka, przygotowała dla Secesji prezentację slajdów skupiającą się na efemerycznych kontekstach twórczości Cority, ukazującą środowisko, w którym Corita i jej studenci tworzyli happeningi i tymczasowe wystawy w latach 60. XX wieku. Jest ona prezentowana jako podwójna projekcja w ramach „Instalacji”, zintegrowana z platformą zaprojektowaną na zamówienie.