Wystawa Klary Lidén: Auf jeden Fall w Secesji Wiedeń – Filmy i Sztuka Rzeźbiarska

Wystawa Klary Lidén prezentuje filmy nowych działań performatywnych, zintegrowane z zaprojektowaną na miejscu rzeźbiarską ekspozycją. Prace nawiązują do dominującego klimatu konformizmu i społecznego chłodu, proponując alternatywne podejścia do ograniczeń społecznych.

Klara Lidén, urodzona w 1979 roku w Sztokholmie i mieszkająca w Berlinie, zajmuje się przestrzenią miejską, jej infrastrukturą i tkanką społeczną, a także swoją własną obecnością fizyczną w jej obrębie. Do swoich obiektów rzeźbiarskich, instalacji i spontanicznych interwencji performatywnych Lidén wykorzystuje szeroką gamę materiałów z miejskiego inwentarza, takich jak kosze na śmieci, bankomaty, znaki drogowe, ogrodzenia budowlane i billboardy. Środowisko miejskie i jej własne ciało służą jako łatwo dostępne zasoby. Prace Lidén odnoszą się do wszechobecności normatywnych zasad i konwencji w społeczeństwie, konsekwentnie podkreślając możliwości subtelnych, lecz decydujących odstępstw od normy, sugerując tym samym wyzwolenie i przezwyciężenie restrykcyjnych ograniczeń. W swojej wystawie „Auf jeden Fall” (W każdym razie) Klara Lidén osadza filmy z czterech nowych działań performatywnych w ekspozycji rzeźbiarskiej, zaprojektowanej i wykonanej na miejscu specjalnie na potrzeby wystawy. Instalacja odzwierciedla obecny dominujący klimat konformizmu i społecznego chłodu w (zachodniej) polityce i społeczeństwie, jednocześnie oferując pomysły na alternatywne i świadome wykorzystanie dostępnych zasobów. Inwentarz, taki jak lampy wykonane z plastikowych kanistrów i używanych ogrodzeń budowlanych pokrytych plandekami, które służą jako ekrany projekcyjne i przegrody, wydaje się improwizowany i prowizoryczny. Czarne, unikatowe odbitki w używanych ramach metalowych, wykonane przy użyciu narzędzi takich jak świetlówki, plandeki, siatki ogrodzeniowe czy opona rowerowa, wykazują podobny język. Prowizoryczna, minimalistyczna estetyka instalacji świadczy o docenieniu otwartości i potencjalnego piękna niedoskonałości. Atmosfera jednocześnie odzwierciedla atrakcyjność i wyzwanie improwizowanej, surowej i niekonformistycznej metody pracy – metody, która zachęca do myślenia poza konformizmem społecznym i samozadowoleniem poprzez wykorzystanie i zręczne przekształcanie dostępnych środków i materiałów. Projekcje filmów z interwencji performatywnych Lidén w Berlinie, Nowym Jorku i Wiedniu ukazują możliwości i potencjał nieoczekiwanych i niekonwencjonalnych działań, podczas gdy oszczędne scenerie filmów i ich chłodna, powściągliwa paleta barw odzwierciedlają rosnącą obojętność i chłód w dzisiejszym społeczeństwie. Czarno-biały film „Karl Zwei Drei”, prezentowany w pierwszej przestrzeni wystawienniczej, został nakręcony na początku 2019 roku na płaskim dachu. Kamera wykonuje obrót o 360°, oferując panoramiczny widok na obszar metropolitalny Berlina, blady widok miasta płynnie łączący się z tłem ponurego, szarego nieba. Podczas spokojnego ruchu kamery słychać przyjaciela artystki, Karla Holmqvista, liczącego najpierw po angielsku, potem po niemiecku: 1-2-3, 2-2-3, 3-2-3, ... – prosty, ale monotonnie powtarzający się wzór liczbowy, który nawiązuje do sieci przepisów i umów regulujących współżycie w mieście. W przeciwieństwie do tego, obecność Holmqvista, który podskakuje z nogi na nogę podczas recytowania swojego rytmu, charakteryzuje się niemal wyzwalającą figlarnością. Krótki klip „Out to Lunch” (2018) pokazuje pojedynczą scenę: w nieskazitelnie białej, całkowicie neutralnej i bezosobowej kuchni, promieniującej chłodną sterylnością, drzwi lodówki nagle się otwierają, a artystka wychodzi zupełnie naturalnie. Paradoksalnie, w tej scenie ucieczki jedynym oznaką ciepła jest ciepłe białe światło wewnątrz lodówki. „Grounding” został nakręcony przez Klarę Lidén w Dolnym na Manhattanie w 2018 roku, z okazji jej wystawy w Reena Spaulings. Film dokumentuje artystkę spontanicznie spacerującą po nowojorskiej dzielnicy finansowej, symbolu władzy i kontroli. Odpowiadając choreografii kultowego hitu z 1991 roku zespołu Massive Attack „Unfinished Sympathy”, kamera steadycam podąża za artystką, gdy mija takie punkty orientacyjne jak New York Stock Exchange, wielokrotnie poważnie się potykając. Pierwsza scena dobitnie pokazuje, o co chodzi: gdy artystka wychodzi ze stacji metra na ulicę, nagle osuwa się tuż przed plakatem z napisem „The Money. The Power. The History.” – by natychmiast kontynuować swój ruch do przodu, napędzana rytmem ścieżki dźwiękowej Åskara Brickmana. Ta choreografia przechodzenia od płynności do spaceru i upadku, upadku z powrotem do chodu, potykania się, zmagania i ponownego dążenia do przodu, pokazuje kruchość i wrażliwość jednostki w obliczu przytłaczającej siły międzynarodowych korporacji i ich zasad kapitalistycznych. Determinacja, z jaką artystka kontynuuje swoją ścieżkę i realizuje swój cel po każdym upadku – w każdym razie – i odmawia poddania się lub pokonania, pozostawia trwałe wrażenie. Najnowsza praca Lidén, „A Walk in the Park” (2019), została pomyślana jako kontynuacja „Grounding” i nakręcona równolegle z przygotowaniem jej wystawy w Secession. Kolaż krótkich epizodów pokazuje artystkę podczas spaceru po centrum Wiednia. Przy tej samej ścieżce dźwiękowej co w wersji nowojorskiej, przechadza się obok wspaniałych budynków i parków przy wiedeńskiej Ringstrasse, niosąc jedno z tych ogrodzeń budowlanych z białą plandeką, które służą jako ekrany projekcyjne na wystawie. Lidén jest prawie całkowicie zasłonięta przez ogrodzenie. Tylko jej stopy, zawsze w ruchu, wystają spod spodu. Plandeka przymocowana do ogrodzenia przypomina pustą białą płótno lub baner. Porusza się, niemal wypełniając kadr, zasłaniając widok wspaniałej architektury ucieleśniającej władzę i bogactwo. Klara Lidén stworzyła obszerny zbiór prac rzeźbiarskich i instalacji, a także działań performatywnych i filmów, od wczesnych lat 2000. Swoimi interwencjami i radykalną energią artystka świadomie zakłóca konwencje społeczne, aby kwestionować codzienne czynności, podważać zwykłe współżycie i wydobywać na pierwszy plan stłumioną agresję i potencjalny opór. Jej działania, które można określić jako formę kreatywnego wandalizmu, przywłaszczenia i ponownego wykorzystania, często początkowo pozostają anonimowe i ukryte.

Informacje dotyczące biletów można znaleźć pod podanym linkiem. Odwiedzający są kierowani na zewnętrzną platformę biletową w celu zakupu. Ogólne godziny otwarcia podano jako „otwarte dzisiaj”, szczegółowo: wtorek-niedziela, 10:00–18:00. Fryz Beethovenowski jest wspomniany jako oddzielna, stała ekspozycja. Wystawa jest prezentowana przez Secession, Vereinigung bildender Künstler\*innen Wiener Secession, mieszczącą się przy Friedrichstraße 12, 1010 Wiedeń.